ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ନାରଦଙ୍କ ଆଗମନ ଏବଂ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଯାତ୍ରାର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଏଠାରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା, ଏବଂ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କେମିତି ହେଉଛି, ତାହା ବି ଏଠି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାର କାରଣ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ ପୂଜା ନେଇ ବି ଏଠି କଥା ହୋଇଛି। ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କଥା ହୁଏ, ସେହି ଉପଖ୍ୟାନ ବି ଏଠି ଅଛି। ଦେବଦେବଙ୍କର ମହିମା ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର କୃପା ଏଠି ଗାଈତିଏ। ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏଠି ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ବି ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି। ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କର ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏଠି କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯୁଗ-ଯୁଗର ନିତ୍ୟ କର୍ମମାନେ ବି ଉପସ୍ଥାପିତ। ପରାଶର୍ୟ ଋଷି ବ୍ୟାସଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କର ନିର୍ବାସନ ଓ ଦିଆଯାଇଥିବା ବରମାନେ ବି ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ବିଦାୟ ବି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ବର୍ଷମାନେ, ନଦୀମାନଙ୍କ ନିର୍ଣ୍ଣୟ, ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କ ବିଭାଜନ ଏବଂ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ବର୍ଣ୍ଣନା ଏଠି ଅଛି। ମନ୍ବନ୍ତର ଉପଖ୍ୟାନ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମା ବି ଏଠି ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ। ଏଠି ବେଦ ଓ ବେଦବାହ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଗୀତମାନେ ବି ଉଚ୍ଚାରିତ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ କପାଳଧାରଣ ଓ ତାଙ୍କର ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାର ଗଥା ଏଠି ଅଛି। ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ମଙ୍କଣକଙ୍କ ଦମନ ବି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦେବଦାରୁ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ ଏବଂ ମାଧବଙ୍କ ଏହି ଯାତ୍ରା ବି ଏଠି ଅଛି। ଏଠି ଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନନ୍ଦୀକୁ ବର ଦିଆଯିବା ଉପଖ୍ୟାନ ବି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ପ୍ରକୃତିର ପ୍ରଳୟ ଏବଂ ପରେ ମୂଳ ଯୋଗ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥାଏ। କୂର୍ମ ଆକୃତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଓ ଅମୃତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଉପଖ୍ୟାନ ବି ଏଠି ଅଛି। ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ଦେବ, ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ, ସେଉଁଠି ନିଜେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥାଏ। ଏବେ ଏହି କଥା ଶୁଣ, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କଲେ କିଏ କିଏ ଉପକାର ମିଳିଥାଏ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅଲୌକିକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୂର୍ବ ଶୁଭ ସଂସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ, ସେଠି ପରମ ପଦ ମିଳିଥାଏ। ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ମହାପାପ ବି ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହା ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ର କଲେ, ଏହା ସମସ୍ତ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ପୁରାଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପରମ ଉପାୟ ନାହିଁ। ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ଏଠି ହୋଇଛି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଏପରି ନାହିଁ। ଏଠି ପରମ ବ୍ରହ୍ମା ସତ୍ୟରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ। ଯେଉଁଠାରେ ମୂଢ଼ ମନେ ଏହା ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ବହୁ ନରକରେ ପଡ଼ିଥାଏ। ବିଶେଷ କରି ଯଜ୍ଞର ସମାପ୍ତିରେ ଏହି କଥା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଶୁଧ୍ଧ କରେ। ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ସାମ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।