ଶିବ ନିଜେ ନିଜର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧରି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉଚିତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯିଏ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଠି ଗିରିଶଙ୍କୁ ଗୁଣସହିତ କିମ୍ବା ନିର୍ଗୁଣ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଉନ୍ନତି ଚାହେ, ସେ ଗୁଣସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବେଦିକ ପରମ୍ପରାରେ ଶିବଙ୍କୁ ଏକ ପଦ୍ମାସନ ଉପରେ ବସିଥିବା, ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ଯିଏ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ସମୀପତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ନିର୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରି, ଦିବ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ତାପରେ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଯୋଗକୁ ଅଙ୍କୁରହୀନ ଓ ଅଙ୍କୁରସହିତ ଭାବରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଯିଏ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଆଦି ଅବିନାଶୀ ଦେବତା ଭାସୁଦେବ, ନିତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧ୍ୟାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାନାଯାଏ। ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ମୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କହିଥିଲି। ସେହି ପ୍ରଭୁ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; ଏହି ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକସাথে ମାଧବ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ନାରାୟଣ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଭାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମାଧବ, ଯଜ୍ଞେଶ୍ୱର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହଜାର ହାତ ଓ ହଜାର ପାଦ ଥିବା ଦେବତା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଆନନ୍ଦର ଆକାର ଓ ମାୟାତୀତ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତାର ଆକାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ, ଅଂଶହୀନ ଦେବତା, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ସବୁର ନାୟକ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଇଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମାୟାସ୍ୱର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ବାମନ, ହୃଷୀକେଶ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତା, ଅବିରୋଧ ସ୍ୱରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଆମେ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ଜାଣିଲେ ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମର ବିଶାଳତା—ସବୁ ତୁମେ ହେଉଛ। ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା, ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା; ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୂର୍ମ ପୁରାଣ ଗଦାଧର ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି। ଭାସୁଦେବଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ମୋହ ପାଇଁ ଥିଲା। ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ମଙ୍ଗଳମୟ ଲକ୍ଷଣ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏକତା ଓ ବିଭିନ୍ନତା, ତାଙ୍କର ଭିନ୍ନତା ଏଠି ବ୍ୟଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଉଚିତ ଲକ୍ଷଣ ଏଠି ଦିଆଯାଇଛି। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ତି କରାଯାଇଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବ୍ରହ୍ମା ଜଳରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମର ବ୍ୟଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ କହାଯାଇଛି। ପ୍ରଥମ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସୃଷ୍ଟି, ଋଷିମାନେଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ କଥାଯାଇଛି। ଧର୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାମସିକ ପ୍ରକୃତିର ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ତି କରାଯାଇଛି। ପଦ୍ମରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ତାଙ୍କର ମୋହ, ଯଦିଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପସ୍ଥାପିତ।