ଏଉଁ ଦ୍ୱିଜନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଏଠାରେ ସାତ ଜନ୍ମର ଅପରାଧରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି। ପୁରାତନ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁରାଣକୁ ବାୟୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଏଉଁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଭଗବତ୍ ଭଗବାନ ପ୍ରମଥାମାନେଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରହି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପହଁଚିଲେ ପुनଃ ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଏଉଁଠାରେ ମହାନ ନେତା ନନ୍ଦୀ ସଦା ବିଗ୍ରହ ବିଶ୍ୱରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। ସେ ନିଜ ସମାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥିଲେ। ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଆଶା କରି, ସେ ମହାଦେବ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଶର୍ବ, ସୋମ, ଗଣମାନେଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରହି କହିଲେ, "ମୁଁ ଦାନଦାତା।" ନନ୍ଦୀ କହିଲେ, "ମୋତେ ଏମିତି ପୁତ୍ର ଦିଅ, ଯିଏ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ତୁମ ସମାନ।" ଋଷି ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ହରା ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ସେ ତାଲା ଦେଇ ପୃଥିବୀକୁ ଭାଗିଦେଲେ, ଏବଂ ଏକ ଚମତ୍କାର ଶିଶୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ଶିଶୁ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କ ଚମକରେ ଦିଗବିଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଗଲା। ନନ୍ଦୀ ପୁନିପୁନି ଶିଲାଦାଙ୍କୁ "ପିତା! ପିତା!" ବୋଲି ଡାକିଲେ। ସେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଆଶ୍ରମର ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଦିକ୍ଷା ଦେଇ, ସେ ପୁତ୍ରକୁ ବେଦ ପାଠାଇଲେ। ନନ୍ଦୀ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, "ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବି; ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିବି।" ତାଙ୍କ ମନ ମହାଦେବରେ ନିଶ୍ଚଳ ରହି, ସେ ସଦା ବିଶ୍ୱରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। ତାପରେ ଶିବ, ତାଙ୍କ ସହ ଅନୁସୂରୀମାନେ ସହିତ ଆସି, କହିଲେ, "ମୁଁ ଦାନଦାତା।" ନନ୍ଦୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମହାଦେବ, ମୋତେ ତୁମ ସମାନ ଆୟୁ ଦିଅ।" ତାଙ୍କ ମନ ସଦା ଭଗବାନରେ ଅବିଚଳ ରହି, ଭଗବତ୍ ଭଗବାନ କୋଟି କୋଟି ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ପ୍ରେତମାନେଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଆସି, ଶିବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦାନଦାତା।" ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଏକାଗ୍ର ଆତ୍ମା କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ," ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ପ୍ରେତମାନେଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଆସି, ଶିବ ପୁନି କହିଲେ, "ମୁଁ ଦାନଦାତା।" ଏହା ଶୁଣି, ଭଗବତ୍ ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଆଉ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ତୁମେ ଗଣମାନେଙ୍କ ମହାପ୍ରଧାନ, ଦେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଉ, ମହେଶ୍ୱର।" "ବିଭବଶାଳୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ହେବା।" "ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ବିଳୟ ହେବ, ତୁମେ ମୋ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।" ଯଥାବିଧି ଦିକ୍ଷା ଦେଇ, ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ଏକ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଯୁବତୀ, ସୁୟଶା ନାମକୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚନଦ ନାମରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ। ଯାହାର ଆତ୍ମା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ, ସେ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହା ମହାଭୈରବ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି, ମହାପାପର ନାଶକ। ଏହା ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ, ଏବଂ ପର୍ବତରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା। ଏଉଁଠାରେ ଭବକୁ ଦେବମହାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଚକ୍ର ପାଇଁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଯଦି ଏଉଁଠାରେ ଯଥାବିଧି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏଉଁଠାରେ ଶିବଧର୍ମ ଋଷିମାନେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ। ଏଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ଜଣ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଏଉଁଠାରେ ଗଲେ ଏବଂ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ନିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଉଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁଠି ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।