ସେତେବେଳେ ଏହି ଦେବତା, ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମହାନ୍ତ ଓ ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ। ରୁଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ଓ ବିନାଶର କାରଣ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ ଆକାଶରେ 'ଭ୍ୟୋମ' ନାମରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଦେଖାଦେଲେ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାୟାରେ ଅସୀନ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅମୃତତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯେଉଁମାନେ ବୁଝିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅମରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେଇ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଋଷିମାନେ ପୁନିଥରେ ଦେବଦାରୁ ଅରଣ୍ୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ପୂର୍ବରୁ ଶୁଣିଥିଲି, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ଯଦି କେହି ଶାନ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ତାପରେ, ନର୍ମଦା ନାମକ ନଦୀ, ଯାହା ବିଶ୍ୱରେ ବିଖ୍ୟାତ ଓ ପବିତ୍ର ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ। ପ୍ରୟାଗ ଓ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ ତୀର୍ଥର ମହିମା ଉପରେ ଆଲୋକ ପଡ଼ିଲା। ଏହି ନର୍ମଦା ନଦୀ ଚର ଅଚର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ଏହାର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ସମସ୍ତେ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣିବାକୁ କହାଯାଇଥିଲା। ନର୍ମଦା ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟ—ଯେଉଁଠି ଥିବେ, ସେଠି ସେ ପବିତ୍ର। ଗଙ୍ଗାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ନର୍ମଦାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସ୍ନାନ କରିବା ମାତ୍ରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି। ତିନି ଲୋକରେ ନର୍ମଦା ପବିତ୍ର, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ମନୋହର। ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା କରି, ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ପରମ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। କେବଳ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କଲେ ଶତାଧିକ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଏ। ନର୍ମଦାର ବିସ୍ତାର ଦୁଇ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି, ଏବଂ ଅମରକଣ୍ଟକ ପାହାଡ଼ର ଚାରିପାଖ ଏହା ବିସ୍ତାରିତ। ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଅପକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଶ୍ରବଣ କର। ସେମାନେ ଦେବଙ୍କ ସମ୍ମିଳିତ ଲୋକରେ ଦେବଅପ୍ସରାମାନେ ଓ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳିବେ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଗୃହ ପାଇବେ, ଏବଂ ଚିତ୍ରିତ ଦିବ୍ୟ ରଥ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସେବା କରିବେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଶତାଧିକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବସିବେ। ସେମାନଙ୍କ ଗତି ଆକାଶର ପବନ ପରି ଅବିରତ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ହୁଏ। ସେଠାରେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ 'ଜଳେଶ୍ୱର' ନାମକ ଏକ ପୁସ୍କରିଣୀ ଅଛି। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଏହିଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ପୁସ୍କରିଣୀ ସରଳ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛର ଛାୟାରେ, ଦୂର ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏକ ଶତ କୋଟି ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ନର୍ମଦା ଜଳର ସ୍ପର୍ଶ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମାନବ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି କଥା ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ପ୍ରଭୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ କାମନାରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଧ୍ଧ ହୃଦୟ ନେଇ, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଲୋକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଉତ୍ତର ତୀରରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଦାନ ଦେବା, ଦୁହିଁ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍କରଙ୍କ କଥାଅନୁସାରେ ସମାନ ଫଳଦାୟକ।