ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସର୍ପମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ସମୟର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ସ୍ୱରୂପ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଭ୍ରମରେ ଥିବାବେଳେ ଯାହା କରିଦେଲୁ, ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶରଣ ନାହିଁ।" ଓଁ ଶଙ୍କର, ଆପଣଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ କେହି ବୁଝିପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତାଙ୍କର ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ: "ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ଦେଖିପାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ତାପରେ ଶଙ୍କର ତାଙ୍କର ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ପୂର୍ବବତ୍ ଋଷିମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ବଶିଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସଦା ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ କି, କିମ୍ବା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା? କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ୍, କ'ଣ ନ କରିବା ଉଚିତ୍? ସବୁ କଥା ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ଏହି ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଏକାତ୍ମ ହେଲେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଶୁଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟା ମାନ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ଦେବାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଶୁଦ୍ଧ ସାଂଖ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଶ୍ରମ କରିଲେ, ସେହି ଚେଷ୍ଟା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି ଭ୍ରମର ମୂଳ କଥାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ। ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଜାଣିବା, ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ସାଂଖ୍ୟର ଏହି ଦୃଷ୍ଟି ସଦା ଆନନ୍ଦ ଓ ପବିତ୍ର। ଏହା ନିର୍ମଳ ମୋକ୍ଷ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଥିତିର ବିବରଣୀ। ମହାତ୍ମା, ତପସ୍ୱୀମାନେ ମୋତେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, କାରଣ ମୁଁ ସେହି ଜ୍ଞେୟ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଭଗବାନ୍। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମୋତେ ନିରନ୍ତର ଭଜନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଯେଉଁମାନେ ହୃଦୟରେ ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ରହନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ କରିଦେଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ଦିଗମ୍ବର ଅବସ୍ଥାରେ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗୁହ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ବେଦର ସାର, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ। ଯିଏ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ପଶୁପତି ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ଅସଙ୍ଗ ଅଭିଲାଷାରହିତ, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଲୋକ ପବିତ୍ର ହୋଇ ମୋର ସ୍ଥିତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ କେବଳ ବେଦର ବିରୋଧରେ ନୁହେଁ, ଏପରି କଥା ହିଁ କହିଛି। ଯାହା ପ୍ରତିଷିଠିତ ନୁହେଁ, ବେଦ ବାହ୍ୟ ଯାହା, ତାହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୋର ସ୍ୱରୂପ କେବଳ ଶାଶ୍ୱତ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଏ। ଦେବ ଜ୍ଞାନ ନିଶ୍ଚିତ ଶୀଘ୍ର ଉଦୟ ହେବ। ମୁଁ କେବଳ ଧ୍ୟାନ କରାଯିବା ମାତ୍ରେ ମୋର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦେଇଦେବି। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗରେ ଲିନ, ସେମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଆଧାର କରି ଅନେକ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୀବର କୌଣସି କାରଣ ଥାଏ, ସେହି କାରଣ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ। ଏହି ସମୟରେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳି ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ, ଆକାଶକୁ ନିଜର ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପରେ ପୂରଣ କରି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ବୀଜ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି।