ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଯିଏ ବେଦ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସେଇ ଶଙ୍କର ଏବେ ଆସିଛନ୍ତି। ସେ ଗ୍ରାଣ୍ଡସାୟରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ହେଉଛି ସେଇ ଭାସୁଦେବ ନାମରେ ପରିଚିତ।” ତାପରେ ଶଙ୍କର କହିଲେ, “ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେଇ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖିପାରିବେ।” ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖିଲେ। ତାହାପରେ ସେ ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଲେ, ଯିଏ ପିତା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହାତ ଝୁଡ଼ି, ସେ ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହି ଦେବଦୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, ସେ ହସିହସି କହିଲେ, “ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲି। ହେ ବିଶ୍ୱଆତ୍ମନ୍, ମୋଠାରୁ ବର ଚାହ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବରଦାତା।” ଏହି ସମୟରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ଦେଖିଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ, କିମ୍ବା ତୁମ ଭଳି ଜଣେ ପୁଅ ଚାହେଁ। ମୁଁ ତୁମର ପରମ ସ୍ୱରୂପକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣେନାହିଁ, ହେ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଦୟା କର; ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଉଛି।” ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। “ହେ ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମା, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଆଧିକାର ତୁମେ ପାଇବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୋ ପାଇଁ କର, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ସୃଷ୍ଟିର ପୂର୍ବଜ।” ଶିବ କହିଲେ, “ହରି, ପ୍ରଭୁ, ତୁମର ଯୋଗ ଓ ମଙ୍ଗଳକୁ ଧାରଣ କରିବେ।” ତାପରେ, ହରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ବର ଚାହ, କାରଣ ଆମେ ଦୁଇଁଜଣ ବାସ୍ତବରେ ଏକ ତତ୍ତ୍ୱ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି; ମୋ ମନରେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନିଅ। ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ତୁମର ଉପଦେବତା। ତୁମେ ସୋମ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ରାତି, ମୁଁ ଦିନ। ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ମୁଁ ଜ୍ଞାତା; ତୁମେ ମାୟା, ମୁଁ ମାୟୀ। ମୁଁ ଯେ ଦେବତା, ସେହି ଆଖଣ୍ଡ ଏବଂ ନିର୍ବିକାର, ସେଇ ପରମ ନାରାୟଣ। ସମସ୍ତ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କର। ସେହି ଏକମାତ୍ର ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ।” ଏହିପରି କହି, ସେ ନାଭିଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ମହାପଦ୍ମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଇ ଭୟାନକ ଦାନବ, ଭାଇ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ, ଏକାସାଥି ଦେଖାଦେଲେ। ସେମାନେ ଦେବଦେବ ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ କାନ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଦାନବ ତିନି ଲୋକର ଉତ୍ପୀଡ଼କ; ତେଣୁ ସେମାନେ ନଶ୍ୱ କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ ଦୁଇଁ ଦାନବଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଗଲା। ବିଷ୍ଣୁ କୈଟଭଙ୍କୁ ଓ ଜିଷ୍ଣୁ ମଧୁଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ। ଏହାପରେ, ହରି ସ୍ନେହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ, “ହେ ତେଜଘନ, ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଅସହାୟ ଅନୁଭବ କରୁଛି।” ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବୀ ନିଦ୍ରା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ନିରବ ହେଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ନାରାୟଣ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଜଳ ଉପରେ ଶୟନ କଲେ। ସେ ଅଦି ଓ ଅନ୍ତହୀନ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆତ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମ ନାମରେ ଜଣାଶୁ। ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଭାବ ଧାରଣ କରି, ସେହି ରୂପରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାପରେ ସେ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ ଋଭୁ ଓ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।