ଏ ଭଳି ଘଟଣାରେ, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଆମେ ତୁମେ ଠାରେ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ। ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତାପରେ, ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହାତ ଯୋଡି ସେ କହିଲେ—ଶକ୍ତି ଉପରେ ନିନ୍ଦା, ତପସ୍ୟା ଉପରେ ନିନ୍ଦା; ଏଠି ଏ ସବୁ ନିଷ୍ଫଳ। ଯିଏ ତୁମ ପ୍ରସାଦ ପାଇ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅବହେଳା କରିଛି, ସେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ମୂଢ଼ ହୋଇଛି। ହାଁ, ଏମିତି ଏକ ମହାଧନ ଲାଭ କରି ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଠି ଅନନ୍ୟ ଧନ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଛି, ସେଉଁଠି ତାହାକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଇଛି। ଏହି ମହାଧନ ଅପବାଦଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବହେଳିତ ଦେଖି—ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅସାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ। ଏପରି ଲୋକ କେବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଲାଭ କରିପାରେନି। ଏହି ପ୍ରଭୁ, ସମୟ ରୂପେ ସମସ୍ତକୁ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସେଇ ମହେଶ୍ୱର। ସେ ଚକ୍ର ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ। ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ପ୍ରଭୁ ସମୟ ରୂପେ, କଳିଯୁଗରେ ଧର୍ମର ପତାକା ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଅନ୍ଧକାର ଅଗ୍ନି, ରଜୋଗୁଣ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ। ଯେଉଁଠି ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ବିଦ୍ୟମାନ, ସେଉଁଠି ଯୋଗ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ। ସେଉଁଠି ନାରାୟଣ, ଦେବ, ପରମାତ୍ମା, ଅନନ୍ୟ, ନିତ୍ୟ। ସେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ଚରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ପୁରାତନ, ମହାତ୍ମା ହରି, ଏକ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ରୂପେ। ଏକ ରୂପ, ଅପାର ସ୍ୱଭାବ—ଏହିପରି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ। ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଯୋଗର ଅମୃତ ପିଇ ସେ ନିବିଡ଼ ଶାନ୍ତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି—ଏହି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମ। ଅଦୃଶ୍ୟ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ବେଦ ବ୍ୟାସମାନେ ଅଜନ୍ମା ବୋଲି ଗାନ କରନ୍ତି। ଅଜନ୍ମାଙ୍କର ନାଭିରେ ମହାପ୍ରଭୁ ତାହାର ବୀଜ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେଇ ମହାପୁରୁଷ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଜଳର ଅତିଶୟ ଗର୍ଭ। ଦେବଦେବ, ମହାଦେବ, ହର, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି। ଯୋଗଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ବେଦ ଦାନ କରିଛନ୍ତି—ମୁଁ ଏହିପରି କହେ। ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ଭବଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ହେ ଅମର ଓ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ! ଆପଣ ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଲିଙ୍ଗ ନାଥଙ୍କ ଚିହ୍ନକୁ ଅନୁକରଣ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ବୈଦିକ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରି, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ। ସମସ୍ତେ ହାତ ଯୋଡି ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମାନବର ସମସ୍ତ ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଅଧର୍ମ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ସେମାନେ ପୁନି ଦେବଦାରୁ ଅଟବୀକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ଚରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲେ, ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ। ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ନିର୍ଜନ ନଦୀତଟରେ, କିଛି ଲୋକ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ, ପାଦଙ୍କ ଆଗୁଁ ଆଙ୍ଗୁଳି ଉପରେ ସମତୋଳ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।