ଚାରି ଟି ବେଦ ଆତ୍ମସାତ କରି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଭୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ୍ତିରେ ଅନେକ ଆଲୋକର ରେଖାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ଶାସନଶକ୍ତି ଓ ଅନେକ ଗୁଣ ବିକାଶ ପାଇଥିଲା । ସେ ଚାରିମୁଖୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିଲେ, ଛନ୍ଦର ଅବତାର ଏବଂ ଅଜନ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଥିଲେ । ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଥା ଝୁକାଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ । ପ୍ରଥମ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଆଗମନର କାରଣ କ’ଣ ?” ସମସ୍ତେ ହାତ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ନମ୍ରତା ସହିତ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଇଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ, ଯେଉଁଠି ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଶୋଭାୟମାନ ଥିଲେ, ପ୍ରବେଶ କଲେ । ସେ ବାଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ବିକୃତ କରିଦେଲେ । ଏହା ଦେଖି ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମାରିଲେ, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲା । ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲା । ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଏକାନ୍ତରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇ କହିଲେ, “ଏ ଶ୍ରୀମାନ୍, ଏହି ଅପରାଧରୁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ, ଦୟାକରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।” ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନିତ ଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, “ଶକ୍ତି ଉପରେ ଅଭିମାନ କ’ଣ, ତପସ୍ୟା କ’ଣ ? ଏଠି ଏହା ସବୁ ବ୍ୟର୍ଥ । ସେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବହେଳିତ, ଅପରିପକ୍ୱ ଉପାୟରେ ମୁହଁ ଦେଇଛି । ହେ ଦେବ, ଏପରି ମହାଧନ ଲାଭ କରି ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରାଗଲା । ଏହି ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଲାଭ କରି ମଧ୍ୟ ଅବହେଳିତ ହେଲା । ଯେଉଁଠି ଏହି ଧନ ଅବହେଳିତ, ସେଉଁଠି ଅଭାଗା ମାନେ ରହନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏପରି ଧନ ଲାଭ କରି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଗଲା । ଏହିପରି କାହା ପାଖରେ କୌଣସି ପରମ ପଦ ମିଳେନାହିଁ ।” “ଏହି ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମୟ ରୂପେ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସେ ମହେଶ୍ୱର । ସେ ଚକ୍ର ଓ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ । ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ସେ ପ୍ରଭୁ ସମୟ ରୂପେ, କଳି ଯୁଗରେ ଧର୍ମର ଧ୍ୱଜ । ଅନ୍ଧକାର ଅଗ୍ନି, ରଜୋଗୁଣ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧତା ବିଷ୍ଣୁ । ଯେଉଁଠି ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ବିରାଜିତ, ସେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ସଂଯୁକ୍ତ ଯୋଗ ରହିଛି । ସେ ନାରାୟଣ, ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ନିତ୍ୟ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।” “ମହାତ୍ମା ପୁରାତନ ହରି, ଏକ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ । ଏକ ରୂପ ଓ ଅପାର ସ୍ୱରୂପ—ଏହିପରି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ମନ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି । ଯୋଗ ରସ ପାନ କରି ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି । ଅବ୍ୟକ୍ତ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ବେଦ ଋଷିମାନେ ଅଜନ୍ମା ବୋଲି ଗାଇଥିଲେ । ଅଜନ୍ମାଙ୍କ ନାଭିରେ ମହାପ୍ରଭୁ ତାହା ସଂଚାର କରନ୍ତି । ମହାପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଜଳର ଅତିଶୟ ଗର୍ଭ । ଦେବାଦିଦେବ, ମହାଦେବ, ହର, ଭୂତପତି । ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପରିଣତି କରନ୍ତି । ସେ ଯୋଗଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ବେଦ ଦାନ କରିଥିଲେ—ଏହି ମୁଁ କହୁଛି । ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ଭବଙ୍କୁ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ ।” ଏପରି ଭାବେ ଦେବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।