ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।” ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ଏହି ଦେବୀ ମୋ ଅଟୁଟ ସାଥୀ; ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।” ଏହି ସମୟରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଲଠ, ମାଟି ଓ ମୁଠି ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଉପଡାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।” ତାପରେ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଦେଖାଉଛ, ତେବେ…” ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ କେଶବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲିନି, ଏବଂ ଲିଙ୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିଲିନି। ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ତାଙ୍କର ତେଜ ହରାଇଦେଲେ, ବଡ଼ ସାଗର ଉତ୍ତେଜିତ ହେଇଯାଇଲା। ଭୟରେ ଭରିଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ, ଶିବ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ ଆମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି।” ଏହା ପରେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ମହାଯୋଗୀ ଓ ବିଶ୍ୱର ଆଦିସ୍ୱର। ସେ ସାବିତ୍ରୀ ସହିତ ଚାରି ଓ ଏଡ଼ି ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରୀ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଏକ ହଜାର ପ୍ରଭାର ଆଲୋକରେ, ଜ୍ଞାନ, ଶାସନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ; ଚାରି ମୁହା, ବଳି ଭୁଜା, ଛନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅଜନ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ମୁଣ୍ଡ ଲଗାଇ ଶିରୋଧରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ। ସେଠାରେ ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନର କାରଣ କ’ଣ?” ସମସ୍ତେ ହାତ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ। ଏହିପରେ, ସେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଭାର୍ୟା ସହିତ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ, ଯିଏ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେମାନଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଦୂଷିତ କରିଦେଲେ। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଆକ୍ରମଣ କଲୁ, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲା। ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭିତ କରିଦେଲା। “ଏ ଅଚ୍ୟୁତ, ଆମେ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ।” “ଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ମାମଲାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।” ବ୍ରହ୍ମା, ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନିତ ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହାତ ଜୋଡ଼ି କହିଲେ— “ବଳର ଉପରେ ନିନ୍ଦା, ତପସ୍ୟାର ଉପରେ ନିନ୍ଦା; ଏଠି ସେଗୁଡିକ ସତ୍ୟରେ ଅର୍ଥହୀନ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଛ; ଅନାବଶ୍ୟକ ଅଭ୍ୟାସରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇଛ। ହାୟ, ତାଙ୍କୁ ପାଇଁ ଅବହେଳା କରିଛ। ହାୟ, ଏ ମହା ଧନ ପାଇଁ ଅବହେଳା କରିଛ। ହାୟ, ଅସମାପ୍ତ ଧନ ପାଇଁ ଅବହେଳା କରିଛ। ଯେଉଁ ଧନକୁ ଅଭାଗୀମାନେ ଅବହେଳା କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖି…” “ଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏ ଧନ ପାଇଁ ତୁମେ ଅନାବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ। ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ମିଳେନାହିଁ। ଏ ଭଗବାନ, କାଳ ହୋଇ ସମସ୍ତକୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି, ମହେଶ୍ଵର ହୋଇ। ସେ ଚକ୍ର ଓ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ। ଦ୍ୱାପରରେ ଭଗବାନ କାଳ, କଳିରେ ଧର୍ମର ଧ୍ୱଜ। ଅନ୍ଧକାର ଅଗ୍ନି, ରାଗ ବ୍ରହ୍ମା, ଶୁଧ୍ଧତା ବିଷ୍ଣୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ବସିଛି, ତାହା ଏକା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗ ସହିତ ଏକତ୍ୱ। ସେ ନାରାୟଣ, ଦେବ, ପରମାତ୍ମା, ନିତ୍ୟ। ସେ ଏକା ଦୁନିଆକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ସେ ଏକା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ମହାତ୍ମା, ପୁରାତନ ହରି, ଏକ ଶୂଙ୍ଗ ଓ ଆଠ ଅକ୍ଷରର ମୂର୍ତ୍ତି। ଏକ ରୂପ, ଅପାର ସ୍ୱଭାବ—ଶାସ୍ତ୍ର ଏହିପରି ନାରାୟଣଙ୍କ ବିବରଣା କରେ।