ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟି ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଏବଂ ଦେବଋଷିମାନଙ୍କର ଭୀଡ଼ରେ ଭରିଯାଇଥାଏ । ଏଠାରେ ଗ୍ୟାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି । ଏହିଠି ସେମାନେ ନିଜ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଓ ପରମ୍ପରାର ଦଶ ପିଢ଼ି ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଥିବା ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି । ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ସମସ୍ତ ନଦୀ ପବିତ୍ର, କିନ୍ତୁ ସମୁଦ୍ର ସ୍ୱୟଂ ବିଶେଷ ଭାବେ ପବିତ୍ର । ଏଠାରେ ନିତ୍ୟ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି । ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରନ୍ତି । ଏଠି ମହାଦେବ ଏକ ମହାବର ଦାନ କରିଥିଲେ । ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଭଗବାନ୍, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମହାମୁନିମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ— 'ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଲେ, ତୁମେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ । ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିତ୍ୟ ଗଣପତି ପଦ ଦେଉଛି । କେହି ଯଦି ଏଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଉନାହିଁ । ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱ କରିଦେଉଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଏଠି ଧ୍ୟାନ, ଜପ, ନିୟମ—ଏସବୁ ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ । ଦେଓଦାର ଅରଣ୍ୟ ପବିତ୍ର, ଏଠି ମହାଦେବଙ୍କର ସ୍ଥିତି ଅଛି । ଏଠି ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ତୀର୍ଥ ଅଛି ।' ଏହିପରେ, ଏ ସବୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ସୁତଙ୍କୁ କୁହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ— 'ତୁମେ କିପରି ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଗଲେ, ତାହା କୁହ ।' ମୁନିମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ସହସ୍ର-সহସ୍ର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ । ମହାମୁନିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ କରି, ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ମହାଦେବ ଏହି ତପସ୍ୟାର ଅନୁଚିତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଘୋଷଣା କରି, ଦାରୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ । ଶଙ୍କର, ହରାଏଯାଇଥିବା ସତ୍ୟ ଧାରଣାକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଶିଘ୍ରେ ଗଲେ । ତାଙ୍କର କଳା କ୍ରୀଡ଼ାରେ ମନୋନିୟୋଗରେ, ବିଶାଳ ଶରୀର, ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ, ସେ ଦିଗମ୍ବର ଭାବରେ ଗଜର ଚାଲିରେ ଚଲିଥିଲେ । ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଭଗବାନ୍ ହସିକି ସେଠାକୁ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନଧାରଣ କରି ଆସିଲେ । ବିଷ୍ଣୁ, ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ । ସେ ପରମ୍ ଦୀପ୍ତିଶାଳିନୀ, ପବିତ୍ର ହସ, ଗୁଞ୍ଜାମାନା ପାୟଲ, ହଂସୀ ଚାଲ ଓ ଅଳଢ଼ା ମନୋହର ଭାବରେ ଅପୂର୍ବ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଏହି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରି ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବାଦିଦେବଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ି, ତାଙ୍କ ପଛକୁ ଚାଲିଲେ । ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହାସ୍ୟ-କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଲିନ ହୋଇ, ରତିକାମନାରେ ଭରିଯାଇ, ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ପଛକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ । କେହି ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, କେହି ଭୂଏଁ ଭୂଏଁ ଭ୍ରମଣ କଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ମୋହରେ ଏପରି ଲାଗିଲେ ଯେ, ଏହା ସତ୍ୟ ମନେ ହେଉଥିଲା । ଏହିପରି ଦେବାଦିଦେବ ଏକ ମାୟାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରାଚୀନ ଭଗବାନ୍, ଅମୃତମୟ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଏହି ମୁନିମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଦେଲେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଏହି ଭ୍ରମ ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଶାପ ଦେଲେ । କିନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ତାରାମାନେ ଯେପରି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ମାୟାରେ ଅନ୍ଧାରେ ଥିଲେ । ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— 'ତୁମେ କିଏ?' ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା— 'ଏଠି ତୁମେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ରୁହ, ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ।' ଏପରିଭାବରେ ଦାରୁ ଅରଣ୍ୟରେ ଦେବତା, ମୁନି, ନାରୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଲୀଳା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ସତ୍ୟର ପଥରେ ଆସିଲେ ।