ଏଠି, ଭକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଦେବତା ହରା ତାଙ୍କର ସମୟ ଅତିବାହିତ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କର ମନ ସେଠି ଏକାଗ୍ର କରି, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ରୁଦ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରୁଥିଲେ। ଏହିଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ନେବାକୁ କେହି ଆସିଲେ। ସେ ଥିଲେ କାଳ—ମୃତ୍ୟୁର ଦାତା, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ତୀବ୍ର, ଭୟଙ୍କର ଆଗ୍ନିଶିଖା ସଦୃଶ। ରାଜା ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କଲେ। ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦଢ଼ିଆ ହସ କରି କହିଲେ, "ଆସ, ଆସ।" ଅନ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି, ଏହି ଏକମାତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଲିନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ମାର। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ରୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପୂଜା କରେ, ସେମାନେ ମୋର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ। ରାଜା ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କରୁଥିଲେ। ସେ ଯାହା ଦେଖିଲେ, ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲା। ସେ ଭାବିଲେ—"ଏହା ଏବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।" ରାଜା ଋଷି ତାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ସେ କାଳଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହାକୁ ମୋତେ ଦିଅ, ଏହି ମୋର।" କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କାଳ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ମାରିଲେ, ଶ୍ୱେତ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ପିନାକଧାରୀ ଭଗବାନ ଉମା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇ ଦେଖାଦେଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଅବିନାଶୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୋକ୍ଷ ଦାତାକୁ ନମସ୍କାର। ଏ ନରପତି, ଅଖଣ୍ଡ ରୂପ ଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ, ବରାହଦନ୍ତଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମହାନୃତ୍ୟକାରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବୃଷଧ୍ୱଜଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ତା’ପରେ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ନିତ୍ୟ ଗଣପତି ପଦ ଏବଂ ନିଜ ସମ ରୂପ ଦାନ କଲେ। ଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିବା ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବର ମାଗିଲେ—"ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ରହୁନ୍ତୁ।" ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାତ୍ମା କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ," ଏବଂ ସେ ଏଭଳି ହେଲେ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ସେ ଗଣପତି ପଦ ଲାଭ କଲେ। ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ଏହି ସ୍ଥାନଟି ମହାଦେବଙ୍କର ମହାନ ନିବାସ। ଏଠି ପଥର ଉପରେ ଏକ ପଦଚିହ୍ନ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ରହିଛି। ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ଏଠି ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ସ୍ଥାନ କେଦାର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଶୁଭ ନିବାସ। ଏଠିର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଇଲେ ଗଣେଶପଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଯୋଗୀମାନେ ଏଠି ଦୀର୍ଘ ସାଧନା କରନ୍ତି। ଏଠି ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଏଠିକୁ ଯାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତା ରୁଦ୍ର ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଏଠି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଏବଂ ଏଠି ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏଠି ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।