ସୀତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏଠାରେ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କେବେ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଦଶରଥନ୍ବୟ ରାମଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଏହି ଦେବୀ, ରାକ୍ଷସପତିଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ। ସମୟର ପ୍ରେରଣାରେ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ, ଏହି ବିସ୍ତୃତ ନୟନିନୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ। କଥାଯାଏ, ଏହି ତପସ୍ୱୀ ତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ। ସୀତା, ଶୁଦ୍ଧ ହାସି ଥିବା, ଅଗ୍ନିରେ ଶରଣ ନେଲେ, ଯେଉଁଠି ତିନି ନିବାସ କରିଥିଲେ। ହାତ ଜୋଡି ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରି ଗଲେ। ସେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମୟର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସେ ଏହି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦେହୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ବାଘଚର୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶରଣ, ପରମ ନିବାସଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସେ ଯୋଗର ମହାପ୍ରଭୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସେ କାଳାଗ୍ନି, ଯୋଗୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦାତାଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ମହାପୁରୁଷ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୃହରେ ଲୁଚିଥିବାଙ୍କୁ ଶରଣ କଲେ। ସୀତା କହିଲେ, “ମୁଁ ଦେବତା, ଅଗ୍ନିଦେବ, ଯିଏ ଦେବତା ଓ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଯାଏଁଚାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।” ସେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ହେ ଅଗ୍ନି, ହବିଯାହାକାରୀ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଅଗ୍ନିମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।” ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ରାମଙ୍କୁ ନିର୍ମିତ ହେଲା। ଏବେ ଅଗ୍ନିଦେବ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଦହିଯିବା ପରି ଦେଖାଦେଲେ। ତାପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରେ ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ। ସୀତାଙ୍କୁ ମିଳିବା ପରେ ତାଙ୍କ ମନେ ସନ୍ଦେହ ଓ ଚିନ୍ତା ଭରିଗଲା। ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଅଗ୍ନି ସୀତାଙ୍କୁ ଦହିପାରିଲା ନାହିଁ। ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିଦେବ, ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ। ଜନକନନ୍ଦିନୀ ସୀତା ଭୂମିକୁ ଶିର ନମାଇ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ରଘୁନନ୍ଦନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦହିତ ହୋଇଥିବା ସୀତା, ମୋର ପାଖକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖାଗଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ଦଶରଥନ୍ବୟ ରାମଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବା ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ସୀତା ଦେବୀଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ରାବଣଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଭବାନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଇଥିଲି। ମୁଁ ଏକ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି, ଯାହା ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଥିଲା। ଏହି ମାୟାକୁ ମୁଁ ଅପସାରଣ କଲି; ଏବଂ ଜଗତ୍ସଂହାରକ ନାଶ ପାଇଲେ। ଦେଖ, ନାରାୟଣ, ଦିବ୍ୟ, ତୁମ ନିଜ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତର ମୂଳ। ରଘୁନନ୍ଦନ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଘଟଣାକୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପାପମୋଚନ ରୂପେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗର ଚିରନ୍ତନ ମାର୍ଗ ଅଛି। ସେଉଁଠି ମାତ୍ର ସେଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି; ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଜଗତରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ମହାନ ନୁହେଁ; ସେ ପରମ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେଉଁ ତପସ୍ୱୀ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ, ସେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନୁହେଁ। ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, ଶାନ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ...