ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଥାଯଥି ଭାବରେ କୃତ୍ୟ କରି, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଦେବତାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ କିଛି ପାପ ଏପରି ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ଯାହା ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ତଥାପି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ। ନିୟମାନୁସାରେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, କୃଚ୍ଛ୍ର, ଅତିକୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ ଏବଂ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ରାତିର ପ୍ରଥମ ପହରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯମ, ଧର୍ମରାଜ, ମୃତ୍ୟୁ, ଅନ୍ତକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସକାଳେ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ନିୟମଗୁଡିକୁ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଏବଂ ନିୟମିତ ମନ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସପ୍ତମ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସାତ ଜନ୍ମର ଉପାର୍ଜିତ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରି ପୂଜା କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ପୂଜା କରିଲେ ବଡ଼ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଗ୍ରହଣ ଓ ଏପରି ଅବସରରେ ବଡ଼ ପାପ ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ନିୟମ ଅନୁସରେ ଉପବାସ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହାପରେ, ଏକ ନାରୀ ନିଜ ପତି ସହ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ସେ ପତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ। ପାପ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କୌଣସି ଅନିଶ୍ଚୟ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମରେ କୌଣସି ପାପର ଭାଗୀ ନୁହେଁ। କୌଣସି ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମହିଳା, ଦଶରଥ ବଂଶର ଦେବୀ, ରାକ୍ଷସ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ। ସମୟର ପ୍ରେରଣାରେ, ରାବଣ ଶୀତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ତପସ୍ବୀ ଶୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ଶୁଦ୍ଧ ହସ୍ତି ଶୀତା ଅଗ୍ନିରେ ଶରଣ ନେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ନିବାସ ଅଛି। ହାତ ଜୋଡି, ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ପତି ପରମେଶ୍ୱର ପରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଜୀବ ମାନଙ୍କର ନାଥ, ସମୟର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ଦୀପ୍ତିମୟ ଦେହଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ବିରାଟ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ବାଘଚଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶରଣ ଓ ପରମ ଆଶ୍ରୟ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଯୋଗର ମହାନ ନାଥ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ କାଳାଗ୍ନି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ମହାନ ଦେବତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୃହରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ, ଶୀତା କହିଲେ, "ମୁଁ ଅଗ୍ନି ଦେବତା, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ନେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।" "ଓ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।" ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଦୀପ୍ତିମୟ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଦହିଯାଉଥିବା ପରି ଲାଗିଲା। ତାପରେ, ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଶୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଶୀତାକୁ ନେଇ, ସେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ। ଶୀତାକୁ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ମନ ଆଶଙ୍କା ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଗଲା।