ଯୋଗର ଅନୁମତି ପାଇଁ ପରେ, କୁଶଧ୍ୱଜ ଏବଂ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ, ସେଇ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିଯାଇଲେ। ତାପରେ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ମହାପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଜଗତକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଦେଖ।” ଏହା ପରେ, କୁଶଧ୍ୱଜ ପୁଣିଥରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଘୂରି ଘୂରି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ହରିଙ୍କ ସୀମା ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ନାଭି ଦ୍ୱାର ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରଚତୁରମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଛାଡ଼ି ଅମ୍ବୁଜ ଫୁଲରୁ ବାହାରିଲେ। ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ମହାପିତା ବ୍ରହ୍ମା ଗଭୀର ମେଘର ଧ୍ୱନି ପରି କଣ୍ଠରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୋ ଛଡ଼ି ଆଉ କେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ—କିଏ ମୋତେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ?” ତାହାପରେ, ହରି କୃପାମୟ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଥମେ ସମାଧାନ ଦେଇ କହିଲେ, “ମୋ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ଥିବାର କାରଣ ଇର୍ଷ୍ୟା ନୁହେଁ। କାହିଁକି ମୁଁ ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ମହାପିତାଙ୍କୁ ବିପଦରେ ପକାଇବି? ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଏବଂ ସମନ୍ୱୟ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ନେଇଛି, ସେହି ପଦ୍ମୟୋନି ମୋ ପାଇଁ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆକୃତି।" ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ନିଶ୍ଚୟ ଶାଶ୍ୱତ ପରବ୍ରହ୍ମ। ସମସ୍ତ କିଛି ମୋ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ—ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ପରମ ପୁରୁଷ। ଏକ ସ୍ୱରୂପ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ: ନାରାୟଣ ଓ ପିତାମହ। ତୁମର ଏହି ଘୋଷଣା ବିନାଶକୁ ନେଇଯିବ। ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ନାଥ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣେ। ଏହି ଆଦି-ଅନନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାରେ ଆଶ୍ରୟ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ, ସେହି ପରମ ଅକ୍ଷୟକୁ ଜାଣନ୍ତା ନୁହେଁ। ଆମେ ଦୁଇ ଛଡ଼ି ଆଉ କେହି ପରମେଶ୍ୱର ନାହିଁ।” ଏହି କ୍ରୋଧ ଜନିତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଅଜ୍ଞାତ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଭିନ୍ନ କଥା କହେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ମାୟାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର କାରଣ ଆତ୍ମାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏହି ପରମ ସତ୍ୟ, ନିଜକୁ ମହାପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଜାଣିଲେ।” ତାହାପରେ, ହରା ଦୟା କରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ। ତିନି କଠି ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ତେଜର ଆଶ୍ରୟ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଝୁଲିଥିଲା। ମହାମାୟାରେ ଭୂଲି, ସେ ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଅପରିମିତ ଆତ୍ମା, ତେଜର ପୁଞ୍ଜ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭଗବାନ୍, ଚମକୁଥିବା ଦେବତା, ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ୱଳ। ଉଠି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମହାପ୍ରଭୁ। ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ଯୋଗୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶୁଭ। ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥିତିରେ ଲୀନ ହୁଏ, ସେହି ପରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେ ସମୟ ହୋଇ, ମହାଦେବ, ଏକାକୀ, ନିର୍ବିଭାଗ, ଶୁଭ ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।