ଏକ ସମୟରେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବଗୁଡ଼ିକୁ ସହିତ ଏକାଠି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରପାଳ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ। ସେ ହେଲେ ବିଶ୍ୱକ୍ଷେନ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୈରବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ କାଳବେଗ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୟାନକ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ନିକିପାଇଲେ। ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ବିରାଟ ତାହାକୁ ଅବହେଳାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସେ ତ୍ରିଶୂଳରେ ବିଶ୍ୱକ୍ଷେନଙ୍କ ପୃଷ୍ଠକୁ ଘାତ କରି ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ। ବିଶ୍ୱକ୍ଷେନ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଖି, ରୋଗର ଘାତ ଭଳି, ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ତାପରେ, ସେ ଏହି ଦେହକୁ ନେଇ ଅନ୍ତରାଳ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ମୁଣ୍ଡର ଫରେହେଡ୍ ଭାଗକୁ ଭାଗି ରକ୍ତର ଧାରା ପ୍ରବାହ କରେଇଲେ। ଏହି ଭୟାନକ ଘଟଣା ପୂର୍ବରୁ କେବେ ହୋଇନଥିଲା, ହେ ତ୍ରିପୁରମର୍ଦନ! ଏହି ରକ୍ତ ଧାରା ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା। ସେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ରରେ ବଡ଼ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଶ୍ରୀମତ୍ ସୁପ୍ରିମ୍ ଲୋର୍ଡ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୃତ୍ତାନ୍ତ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ବର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ, ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ, ଦୀର୍ଘ ଧ୍ୟାନ ପରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଦେବତା ଲୋକମଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଖେଳିବା ଭାବରେ ଗଲେ। ବଡ଼ ଯୋଗୀ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ହାତରେ ରଖି ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ତାପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଇ, ହସି ଅନନ୍ତ ଯୋଗ ରୂପୀ ପ୍ରଭୁ ପୁନିପୁନି ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ନଗର, ବାରାଣସୀ, ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, 'ହାଏ!' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରି, ସେ ନାଦ ସହିତ ପାତାଳ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଲେ। 'ସେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହି, ଦୟାର ସାଗର ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଶେଷ ଦେହ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଓ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାରା ଅବସ୍ଥା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଗଣପତିମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଏକ ମୂହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଯାଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। କପାଳମୋଚନ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ସ୍ଥାନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଚିନ୍ତା ଓ କାୟିକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯେତେବେଳେ ଏହା ଦେହରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୁଏ, ଦ୍ୱିଜାତୀର ସ୍ରେଷ୍ଠ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଦୁଧ, ଘୀ କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଶାନ୍ତି କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଉପବାସ ନେବା ଉଚିତ। ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଘୋଷଣା କରି, 'ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ, ହେ ପୂଜ୍ୟ!' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଚୋର କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶିର୍ଷ ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ। କିମ୍ବା ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଲୋହ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା। 'ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷୀ, ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ,' ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି ସେ ପାପରୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରେ। ଯଦି ରାଜା ଦଣ୍ଡ ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ସେ ନିଜେ ଚୋରର ପାପ ଭୋଗ କରେ।