ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ତ୍ରିନୟନ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର କାଳକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଚାଲିବାକୁ ପଡିବ। ଏହା ପରେ, ଏକ ଦିନ ତୁମେ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇବାର ଉପାୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜଣାଇଦିଆଯିବ। ପରମେଶ୍ୱର, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଖପର ଧରି, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆତ୍ମା ଭାବେ, ତିନି ଲୋକରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପବିତ୍ର, ଅପୂର୍ବ, ଜଟାଧାରୀ ଭାବେ ଦେଖାଦେଲେ। ମହାଦେବ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନି ସମାନ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ଲୀଳାମୟ ଭାବେ, ସେ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାରେ ଲାଗିଲେ। ଏହିପରି, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ରୂପ ଓ ଆକୃତିରେ ଆକର୍ଷକ। ସେମାନେ ହସୁଥିବା ମୁହଁକୁ ଦେଖି, କେବଳ ଭୂରୁକୁ ଉଠେଇଲେ। ତାପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁସୂଦନ ବସିଥାନ୍ତି। ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। କିନ୍ତୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରପାଳ ସେମାନେଁକୁ ରୋକିଦେଲେ। ସେ ବିଷ୍ବକ୍ଷେଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଭୟଙ୍କର ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି, ଭୈରବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କାଳବେଗ ଭାବେ ଓଡ଼ିଥିଲେ। ସେ ଭୟଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦିଗରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଶତ୍ରୁଜୟୀ ଭୈରବ ଏହାକୁ ଉପେକ୍ଷା ସହିତ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଛାତି ମାଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ। ବିଷ୍ବକ୍ଷେଣ ମୃତ୍ୟୁକୁ ରୋଗ ଭଳି ଅନୁଭବ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଶିବ ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ନେଇ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ମାଥାକୁ ଭାଗ କରି, ଲାଳ ରକ୍ତ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ କରିଦେଲେ। ଏପରି ଘଟଣା, ହେ ତ୍ରିପୁରାମର୍ଦ୍ଦନ, ପୂର୍ବେ କେବେ ଘଟିନଥିଲା। ସେଇ ରକ୍ତଧାରା ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା। ଶିବଙ୍କୁ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମହାସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହରେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିଲା। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପରମେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ବିଷ୍ଣୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମୂଳ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ—ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଶୀଘ୍ର ନାଶ କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଲୋକମାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଦେବତା ହସିଖେଳି ଚାଲିଗଲେ। ମହାଯୋଗୀ ନୃତ୍ୟ କରି, ଦେହକୁ ହାତରେ ଧରି ଖେଳିବାରେ ଲାଗିଲେ। ପୁନଃ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନୃତ୍ୟ ଦେଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଅନେକଥର ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଏହିପରି, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ମହାନଗରୀ ବାରାଣସୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଶୋକାକୁଳ ନାରୀ, 'ହାୟ!' ବୋଲି କ୍ରନ୍ଦନ କରି, ନାଦ ସହିତ ପାତାଳକୁ ଗଲେ। ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ଗଣପତିମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। 'ଏହି ଜୀବନ୍ତ ହେଉ,' ବୋଲି, କରୁଣାମୟ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ଶରୀର ଶେଷରେ, ମୁଁ ସେହି ପରମ ଜ୍ଞାନ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଦେଇଥାଏ। ଏପରି, ଗଣନାୟକମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଏକ କ୍ଷଣରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚି, ସେ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।