ପୂର୍ବେ, ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଏବଂ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୂମିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଖପର ରଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାରେ, ଦେବଦେବତାଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ମହାଦେବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ସମ୍ବୃତି ଭାବରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ଜଗତ୍ନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପଚାରିଲେ, “କେଉଁ ଏକ ଅବିନାଶୀୟ ତତ୍ତ୍ୱ?” ତେବେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ବିଜୟୀ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ମହାଦେବ କହିଲେ, “ମୋତେ, ଆଦିହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାନ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କେହି ମୋତେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।” ମହାଦେବ ହସି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ କହିଲେ, “ଅଜ୍ଞାନରେ ଆବଦ୍ଧ ଥିବା, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୋ ବିନା, ଏହି ଜଗତରେ କେବେ ବି ଜୀବନ ନାହିଁ। ମୋ ଉଦ୍ଦୀପନାରେ, ତୁମେ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ସେଠାରେ, ଦୁଇ ଦେବ ଏବଂ ଚାରି ଷ୍ୱେଦ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଭୟ ଭରା ହୃଦୟରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ଯାହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ସେଇ ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର। ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ, ସେଇ ପିନାକଧାରୀ ଦେବତା। ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ମହାଦେବ ଶଙ୍କର। ମହେଶ, ପୁରୁଷ, ରୁଦ୍ର—ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଭବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜଗତ୍ର ଆତ୍ମା ବିମୂଢ ହେଲେ ଏବଂ ହସି କହିଲେ, “ସେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଏବଂ ଅତି ଅଭିମାନୀ ପ୍ରମଥମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ନିରାକାରରୁ ଦେହୀ ହୋଇ, ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। କେବେ କେବେ ରୁଦ୍ର ଏଭଳି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଏହି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ। ଶିବା ନାମକ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆନନ୍ଦ, ବାହ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ଅଜ୍ଞାନ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମାୟା ମାତ୍ର।" ତାପରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା। ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସେଇ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଦେବମାନେ ଭୟାନକ, ନିର୍ମଳ ଜଳର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। କିଛି ମହୁର୍ତ୍ତରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଦେଖାଗଲା, ଯାହା ଗାଢ଼ ନୀଳ ଏବଂ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କର; ମୋଠି ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।” ତାପରେ, ମହାଦେବ କାଳଭୈରବ ନାମକ ପୁରୁଷକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ, ଯିଏ ଜଗତକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଥିଲେ। ସେ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କର ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଲେ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଶାଶ୍ୱତ, ମହାଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ। ସେ ମିଳିଯାଇଥିଲେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ, ଜଟା ରେଶମ ରହିଥିଲା। ତିନିଏ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଯୋଗୀ ସ୍ୱରୂପରେ ଭସ୍ମରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସେ ଆଦି ଦେବତା, ମହାଦେବକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ପ୍ରଭୁ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ସଂଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। କେବଳ ଏକ ପ୍ରଣାମରେ ମଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜଗତକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବାର ନାୟକ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଥିଲେ।