ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗୀ ନିଜ ପାତ୍ରକୁ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ସଫା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଖାଇସାରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ସଫା କରିବା ଉଚିତ। ଖାଇଯିବା ପରେ ସେ ଅପନ ପାତ୍ରକୁ ଅଲଗା ରଖିବେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଥିବା ପରିମାଣରୁ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ନେବାରେ ଲୋଭ କରିବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପାତ୍ର ଭରିଯାଏ, ସେ ସେହି ପରିମାଣରେ ଦାନ ନେବେ। ଦାନ ପାଇଁ ‘ଭିକ୍ଷା’ ବୋଲି ଏକଥା କହି, ସେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଏବଂ ଶାନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ଖାଇବେ। ଖାଦ୍ୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବା ପରେ, ତ୍ୟାଗୀ ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଖାଇବେ। ଜଳ ପିଇ ନିବା ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା – ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତା – ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ମନୁ, ପ୍ରଜାପତି, ତ୍ୟାଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରି ପ୍ରକାରର ପାତ୍ର ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ଦିନର ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ, ବିଶେଷକରି ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରେ, ତ୍ୟାଗୀ ସର୍ବଦା ପ୍ରଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା ଅନ୍ଧକାର ପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ପ୍ରଭୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ପୁରୁଷ – ଦୁଇଁକୁ ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତ, ଅକାଶ ସମ, ଅଗ୍ନି ସମ, ଶିବାନ୍ବିତ ଅଛନ୍ତି। ତ୍ୟାଗୀ ଆରମ୍ଭହୀନ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ନିବାସ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ସେ ଶ୍ୱେତ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରକ୍ତ ରୂପରେ ବିଶ୍ୱ ଆକାରର ମହାପ୍ରଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଇଶାନ ଦେବତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ଶମ୍ଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ତଥା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆକାଶ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆନନ୍ଦକୁ ଦେଖନ୍ତି। ତ୍ୟାଗୀ ନିଜେ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସତ୍ୟ ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଯୋଗୀ ଆଧିପତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତ୍ୟାଗୀ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ପୁନଃ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ, ଅକ୍ଷୟ ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଏହି ପ୍ରଭୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚରୁ ଉପରି ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସେଉଁଠି ମହାପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଏକ ଏକ ଅପରାଧ ହୁଏ, ସେଉଁଠି କ୍ରମାନୁସାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଶୁଦ୍ଧ ତ୍ୟାଗୀ ସାଂତପନ ତପ ଏବଂ ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବେ। ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଭିକ୍ଷୁ ରୂପରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବେ, ଅଲସ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଏପରି ଆସକ୍ତି ଆଚରଣ ନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହି ଆସକ୍ତି ଭୟଙ୍କର। ଧର୍ମ ଚାହିଁଥିବା ଭିକ୍ଷୁ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଲେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅନ୍ୟ ଆକାରର ହିଂସା, ଯାହା ଆତ୍ମଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ଅନ୍ୟର ଧନ ନେଇଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇଥାଏ। ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରି, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ପୁନଃ, ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରି, ଭିକ୍ଷୁ ରୂପରେ ଦୃଢ଼ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। କ୍ରିଚ୍ଛ୍ରାତିକ୍ରିଚ୍ଛ୍ର କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ତପ କିମ୍ବା ଦୁଇଁ ମିଶି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ସହିତ ଏକ ଶତ ଶ୍ୱାସନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଲବଣକୁ ସିଧା ଖାଇଲେ, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନକୁ ନିବେଦିତ ହେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ରାତିର ଅନ୍ତରାଳରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ସେ ମହେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଜଣାଯିବେ। ସେଉଁଠି ଏକାଧିକ ଅଜର, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଛି। ଆତ୍ମାର ସଂଯୋଗ ତତ୍ତ୍ୱରେ ମହାଦେବ ଏପରି ମନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଖୋଜାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ସେ ଦେବତାକୁ ଦେଖିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚେଷ୍ଟା ଅନର୍ଥକ।