ଏକ ଦିନ, ଏକ ନିଷ୍କାମ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଗେରୁଆ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ନିଜ ଶରୀରକୁ ଭସ୍ମରେ ଆଛାଦିତ କରି ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। ସେ ସଦା ବେଦାନ୍ତ ଶିକ୍ଷାନୁସାରେ ଆତ୍ମସାଧନା କରିଥାନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ବେଦ ପାଠ କରିବା ତାଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ନିୟମ ହେଉଛି କ୍ଷମା, ଦୟା ଓ ସନ୍ତୋଷ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ଓ ଭିକ୍ଷା ଜନିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି। ଏହି ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପ୍ରତିଦିନ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି ଓ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସଦା ଏକ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିବିକା ନ ଚାଲନ୍ତି, ଭୋଗ, କ୍ରୋଧ ଓ ଆସକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଜଳପାତ୍ର ଧାରଣ କରି, ତ୍ରିଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ନିୟମ, କିମ୍ବା ଫଳ ଓ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲିବା ଦିଆଯାଇଛି। ଯଦି ଏକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଭିକ୍ଷାରେ ଆସକ୍ତ ହେବେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରେ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତ ହେବେ। ତାଙ୍କର ଭିକ୍ଷାପାତ୍ରକୁ ଖାଦ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଚାଉଁ ଓ ପରେ ଜଳରେ ଧୁଇବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଖାଇବା ପରେ, ଆଉ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଖାଦ୍ୟ ଛଡ଼ା ଅଧିକ ଲୋଭ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଭିକ୍ଷାପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେ ଏହି ପରିମାଣର ଭିକ୍ଷା ନିଅନ୍ତି। "ଭିକ୍ଷା" କହି ଏକଥର ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା, ନିଃଶବ୍ଦ ଓ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ଖାଦ୍ୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇ ଦିବା, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ଜଳ ଚିପିବା ପରେ, ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ମନୁ, ପ୍ରଜାପତି, ଚାରିଟି ଭିକ୍ଷାପାତ୍ର ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ଦିନର ବିଭିନ୍ନ ସନ୍ଧି ଓ ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବରୁ ଭଗବାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଉପରେ ଥିବା ସର୍ବଜୀବର ଆତ୍ମାକୁ ବୁଝିଥାନ୍ତି। ସେ ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଉଭୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପ ନେଇଥାନ୍ତି। ଅନାଦି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ ଭଗବାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶ୍ୱେତ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରକ୍ତ ରୂପରେ ବିଶ୍ୱରୂପ ମହାଦେବ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ ଇଶାନ ଦେବ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରାଚୀନ ଶମ୍ଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଜୀବର କାରଣ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଯେଉଁ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅନନ୍ତ, ସତ୍ୟ ଭଗବାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ମହାଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିଥିବା ଲୋକ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଅବିନାଶୀ ଜ୍ଞାନ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ସେ ଭଗବାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଉପରି; ସେ ମହାଦେବ। ଯେଉଁଠି ଏକ ଅପରାଧ ହେଉଛି, ତାହାର ପ୍ରତି ଅନୁକ୍ରମେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଶୁଧ୍ଧ ଲୋକ ଶାନ୍ତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ସହ ବ୍ରେଥ୍ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଭିକ୍ଷୁ ଭାବରେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଅଲସ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଏହିପରି ଆସକ୍ତି ଉପଦେଶ ନ କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଏହି ଆସକ୍ତି ଭୟଙ୍କର। ଯେଉଁ ଭିକ୍ଷୁ ଧର୍ମ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ସେ ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ ଦୂର୍ବଳତା ସ୍ୱୀକାର କରି, ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଅନ୍ୟ ରୂପର ହିଂସା ଅଟୁଟ ଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇଥାନ୍ତି। ପୁନଃ, ଅନୁତାପ ଆସିଲେ, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ନିଜ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ପ୍ରତି ଦୃଢ ଭକ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତିର ଉତ୍ତମ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି।