ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗୀ ନିଜକୁ ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ସେ ସଦା ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିମଗ୍ନ ରହେ। ସେ ସଦା ଭିକ୍ଷା ଅପନ୍ନ କରେ, କେବଳ ଏକ ଘରରୁ ଖାଇବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇ ନାହିଁ। ଏପରି ଯୋଗୀ ପାଇଁ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧିତ ନାହିଁ। ସେ ସଦା ଜୀବମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାରୁ ବଞ୍ଚିଥାଏ, ମୌନ ରହେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରୁ ମୁକ୍ତ ରହେ। ସେ ସତ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କଥା କହେ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ସେ ସଦା ସ୍ନାନ ଓ ପବିତ୍ରତା ରେ ନିମଗ୍ନ, କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି ଚିତ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ରଖେ। ସେ ମୋକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରରେ ଅନୁଶିଳନ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛି। ଏପରି ନିଷ୍କାମ ଜ୍ଞାନୀ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଆଚମନ କରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ଦେବଳୟ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ପରିସ୍କାର ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ, ସେ ଚାଲିଥାଏ। ସେ ସଦା ବେଦାନ୍ତର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆତ୍ମସାଧନା କରେ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥାଏ; ଏପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଯୋଗୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ପାଏ। କ୍ଷମା, ଦୟା ଓ ସନ୍ତୋଷ ତାଙ୍କର ବିଶେଷ ନିୟମ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରେ ଓ କେବଳ ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ ଉପରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ୍ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ କରେ ଓ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ। ସେ ସଦା ଏକ ଲୋକର ଖାଦ୍ୟ, ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ ଓ ସଂପତ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିଥାଏ। କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ତ୍ରିଡଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଏ। ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କିମ୍ବା ଫଳ ଓ କନ୍ଦ ଖାଇବା ନିୟମ। ଯଦି ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରିବାରେ ଆସକ୍ତ ହେବେ, ତେବେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରେ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତ ହେବେ। ସେ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ପାତ୍ର ଧୋଇବେ, ଏବଂ ଖାଇବା ପରେ ମଧ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇବେ। ଖାଇ ହେବା ପରେ, ପାତ୍ରକୁ ସେ ରଖିଦେବେ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅତିରିକ୍ତ ଭିକ୍ଷା ନେବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ସେ ସେତିକି ଭିକ୍ଷା ନେବେ। ‘ଭିକ୍ଷା’ ବୋଲି ଏକଥର କହି, ମୌନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ଖାଇବେ। ଖାଦ୍ୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବସି ଖାଇବେ। ଆଚମନ କରି, ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ମନୁ, ପ୍ରଜାପତି, ତିନି ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପାଇଁ ଚାରି ପାତ୍ର ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ଦିନର ସନ୍ଧି ସମୟରେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା ଅନ୍ଧକାରର ଉପରେ ଅଟୁଟ ଅଛି। ସେ ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ଆକାଶ ଭଳି, ଅଗ୍ନି ଭଳି, ମଙ୍ଗଳମୟ। ଆଦିହୀନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ନାହିଁ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ ଅଟୁଟ ଅଛି, ଏହି ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଶ୍ୱେତ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରକ୍ତ ରୂପରେ ବିଶ୍ୱ ରୂପୀ ମହାପ୍ରଭୁ; ଏହି ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଆକାଶରେ ଥିବା ଇଶାନ ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ବସିଛନ୍ତି। ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସର୍ବଜୀବର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକାଶକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆନନ୍ଦ, ଯାହାକୁ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ଦେଖନ୍ତି, ଏହି ଆନନ୍ଦକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ନିଖିଳ, ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଚିତ୍ତରେ ବସି ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଯେଉଁଠି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରିଥାଏ, ସେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ପଦ ପାଏ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ପୁନଃ, ସେ ଅଜର ଜ୍ଞାନ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣରେ ଦୃଢ଼ ଯୋଗୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିମଗ୍ନ, ପରମ ପଦ ଅର୍ଜନ କରିଥାଏ।