ଏକ ମହାନ ଆତ୍ମା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ। ଏହି ପରି ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଜୀବନ ଦେହ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ପୁଅର ପୁଅକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସହଚାରିଣୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ସହିତ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ନିୟମିତ ଧ୍ୟାନରେ ତପସ୍ୟା ପ୍ରଚଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ସଂଯମିତ କରିବେ। ଅରଣ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଇବେ। ଘରୁ ଆଣିଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ, ସେ ସଚେତନ ଭାବରେ ଅଠ ମୁଠି ଖାଇବେ। ସେ ସଦା ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ରହିବେ ଓ ଅନ୍ୟଥା କଥା କହିବାରୁ ନିବୃତ ରହିବେ। ତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହେବ ତପୋଜନ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ, କିମ୍ବା ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ ଓ ଦାନ ନ ନେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ରହିବେ। ଉତ୍ତରାୟଣ ଓ ଦକ୍ଷିଣାୟଣ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରିବେ। ଯଥାବିଧି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ପିଣ୍ଡ ଓ ହୋମ ଦେଇବେ। ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ଓ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଲୁଣ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ମାଟି, ଗାସ, ସଜନା ଓ ଶ୍ଲେଷ୍ମାତକ ଗଛର ଫଳ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ। ଗ୍ରାମରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଫୁଲ୍ କିମ୍ବା ଫଳ ଦୁଃଖ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନ ନେବେ। ସେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀକୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଓ ଭୟ ରହିତ ହେବେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବେ, ସ୍ତ୍ରୀ ସମୀପକୁ ମଧ୍ୟ ନ ଯିବେ। ଯଦି ଏହି ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତେଣୁ ସେମାନେ ଏହି ପରେ ବେଦାଧ୍ୟୟନର ଅଧିକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି, ତାଙ୍କ ବଂଶଜ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ହେବେ ଓ ଦାନ ଦେବାରେ ନିତ୍ୟ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ରହିବେ। ଏକ ଅଗ୍ନି ରଖିବେ, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଠ ଗୃହ ନ ରଖି ଶୁଦ୍ଧ ଭୂମିରେ ବାସ କରିବେ। ପାଥର କିମ୍ବା କଣ୍କଡ଼ ଉପରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଶୁଏବେ। ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଗ୍ରହ କରିପାରିବେ, ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ବସ୍ତ୍ର, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଉପଯୋଗ କରିପାରିବେ। ପାଥର ଉପରେ ଚକୁଟି କରି ଖାଇବେ କିମ୍ବା ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରେ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ସେ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହର ପରେ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ପ୍ରହର ପରେ ଏକଥର ଖାଇପାରିବେ। ପ୍ରତି ପକ୍ଷେ ଏକଥର ଉବାଳିଥିବା ଯବ ଖିଚୁଡ଼ି ଖାଇବେ। ବୈଖାନସ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସାରେ, ଯାହା ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ପଡ଼ିଯାଏ ତାହା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବେ। ସେ ଚାଲିବେ, ବସିବେ, କିନ୍ତୁ କଦାଚିତ୍ ନିଶ୍ଚଳତା ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ। ଶୀତକାଳରେ ଭିଜା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ତପସ୍ୟା ବଢ଼ାଇବେ। ଏକ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ରହିବେ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବେ। ପଡ଼ିଥିବା ପତ୍ର ଖାଇବେ କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ ରହିବେ। ସେ ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବେ, ବେଦାନ୍ତ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ରହିବେ। କଳା କୃଷ୍ଣା ମୃଗଚର୍ମ ଓ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ, ଧଳା ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିବେ। ତିନିଠାରେ ତିନି ନିବାସ କରିବେ ନାହିଁ, ଅଗ୍ନି ରହିବ ନାହିଁ, ମୁକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ଏକ ମୁନି ହେବେ। ଗୃହସ୍ଥ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜ ଓ ଭିକ୍ଷୁକ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ହସ୍ତ କିମ୍ବା ମାଟିର ଟୁକୁଡ଼ିରେ ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ବିଶେଷ ଶାସ୍ତ୍ର, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ରୁଦ୍ର ପାଠ ଅଧିଗମ କରିବେ। ସେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞରେ ଅବିଚଳ ରହିପାରିବେ। ଏହିପରି ଆଚରଣ କରି, ସେ ଏହି ସଂସାରର ବିଲୟ ସ୍ଥଳକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏହିଭଳି ଜୀବନର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ସଂନ୍ୟାସରେ ବ୍ୟତୀତ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିବେ।