ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିଜର ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଯଦି ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରି, ଭଲଭାବେ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଚାର ପାଳନ କରି, ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ଭକ୍ତମାନେ ତ୍ରିନୟନ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦିନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେହି ଦିନ ଯେଉଁ କିଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସେହି ଅବସରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିବେ, ତେବେ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଚାହେଁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଚାହେଁ, ସେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ବିନାୟକଙ୍କୁ, ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ହରିଙ୍କୁ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୂତେଶ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ୍ତି। ଯିଏ ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଅଭିଷ୍ଟ ସନ୍ତାନ ପାଏ; ଦୀପ ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ ହୁଏ। ଘର ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ନିବାସ ମିଳେ; ଚାନ୍ଦି ଦାନ କରିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ବୃଷଭ ଦାନ କରିଲେ ବ୍ୟାପକ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ; ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ବୃଧ୍ନ ଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଧାନ୍ୟ ଦାନ କରିଲେ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ମିଳେ; ଶାସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଯିଏ ବେଦ ଓ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପରଲୋକରେ ସ୍ୱର୍ଗ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ। ଇଂଧନ ଦାନ କରିଲେ ମଣିଷ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ସମ୍ପନ୍ନତା ପାଏ। ସଦା ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ଭାବନା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦାନକାରୀ ରୋଗ ମୁକ୍ତ, ସୁଖୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ। ଛତା ବା ଚପ୍ପଲ ଦାନ କରିଲେ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଅବିନାଶୀୟ ପୁଣ୍ୟ ଲାଗି। ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଅବସରରେ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ନଦୀ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ ଦାନ କରିଲେ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହିପରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ଦାନକୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ହୋଇ ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ରାଜା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ହରଣ କରି, ସେମାନେ ରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ତାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୃତ୍ୟୁଶୟାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରକାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିନ୍ଦନୀୟ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ନିଜ ରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ବାହାର କରିଦେବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଲୋକ ପୂର୍ବପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ଅଧିକ ପାପୀ ଓ ନରକରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସଂଯମୀ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଅଚରିତ୍ର, ଅବିବେକୀ, ଅପାଠିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦଶ ରାତି ଉପବାସ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପାପୀ ନିଜ ବଂଶର ସପ୍ତମ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଗ୍ଧ କରେ। ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଦାନ କରିବା ଦରକାର, ଏହି ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି। ଏହା କରିଲେ ଦାତା ଓ ପାତ୍ର, ଉଭୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି; ନହେଲେ ନରକରେ ଯାଆନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାଖଣ୍ଡୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ବେଦ ବା ଧର୍ମ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।