ଏକ ଦିନ, ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଉପବାସ କରି, ଶାନ୍ତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ହେଇଥିଲା। ସେ ମନୋପୂର୍ବକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଏହି ପୂଜା ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଥିଲା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ପାଠ କରାଇଥିଲା। ଏହି ପୂଜା ଓ ପାଠର ଫଳରେ, ଜୀବନରେ କୃତ ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହେଇଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ। ଏହି ପୂଜାକୁ ଧର୍ମର ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ପାପ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉଥାଏ। ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଅଗ୍ନିକୁ କଳା ତିଳ ଅର୍ପଣ କରି, ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ଜନ୍ମୁଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ପାପ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ। ଯେଉଁଠି ଶଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି କିଛି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସାତ୍ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହେଉଥାଏ। ଯଦି କିଏ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃଜନ୍ମ ନାହିଁ। ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ଚରଣ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଶୁଚିତା ପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ଏବଂ ପରମ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ, ତ୍ରିନେତ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ଦିନରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଦିନ ପୂଜା କରି ସେମାନେ ଖୁସି ହେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଥିଲେ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଉପାଧିରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି କିଏ ବ୍ରହ୍ମା ର ଉଜ୍ୱଳତା ଚାହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଚାହେ, ତାଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ଚାହେ, ସେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ହରିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିରୂପାକ୍ଷ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଭୂତେଶ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ତିଳ ଦାନ କରାଯାଏ, ଚାହିଦା ଅନୁସାରେ ସନ୍ତାନ ମିଳିଥାଏ; ଦୀପ ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ମିଳିଥାଏ। ଘର ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ନିବାସ ଲାଭ ହୁଏ; ଚାନ୍ଦି ଦାନ କରିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ବଳଦ ଦାନ କରିଲେ ଅପାର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳିଥାଏ; ଗାଁ ଦାନ କରିଲେ ବୃଧ୍ଧା ଲୋକର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଧାନ୍ୟ ଦାନ କରିଲେ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ମିଳିଥାଏ; ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଏକତା ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ବେଦରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶ୍ୱର୍ଗ ଉପଭୋଗ ହୁଏ। ଜଳାନ୍ତି ଦାନ କରିଲେ ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଦିନ ସମ୍ବେଦନା ଓ ହର୍ଷରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦାନ କରିଥିଲେ ରୋଗ ମୁକ୍ତି, ସୁଖ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ ହୁଏ। ଛତା କିମ୍ବା ପଦୁକା ଦାନ କରିଲେ ଭୟଙ୍କର କଷ୍ଟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ। ଦାନ ବସ୍ତୁ ତାହାର ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଅବିନାଶୀୟ ପୁଣ୍ୟ ଚାହିଲେ। ଯେଉଁଠି ଦାନ ଉତ୍ସବ, ଦକ୍ଷିଣାୟନ ଓ ଉତ୍ତରାୟନ ପର୍ବ ଦିନରେ ଦିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ଦାନ ଅବିନାଶୀୟ ହୁଏ। ନଦୀ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଦାନ କରିଲେ ଅବିନାଶୀୟ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁକ୍ତି ଚାହିଲେ, ପ୍ରତି ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି କିଏ ଦାନ ଅଟକାଇ ଦିଏ, ସେ ପାପୀ ହୋଇ ପଶୁର ଗର୍ଭରେ ଯାଏ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଦାନର ମହିମା ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।