ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ କୌର୍ମ ପୁରାଣର ପବିତ୍ର ଉପଦେଶରେ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ଏମିତି ଏକ ମହାପୁଣ୍ୟବାନ୍ ପାତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ। ଯଦି ଏହି ନିୟମର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେ ଦାନରୁ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ଦାନ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ନୀତିମାନ୍ ଓ ଦରିଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏପରି ଦାନଦାତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ପୁନଃ କେବେ ଦୁଃଖ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ବେଦରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ ତାଠାରୁ ବଡ଼। ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏପରି ପାତ୍ରକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏପରି ଦାନ ଦେଇ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପବାସ କରି, ଶାନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଥାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହିତ ପୂଜା କରି, ସ୍ୱୟଂ ବା ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କରିଲେ ସାରା ଜୀବନର ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଅପରାଧ ପାର କରିଯାଏ। ଧର୍ମର ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଜଣାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ପାଣି ଭରା ପାତ୍ର ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରେ। ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, କଳା ତିଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଦ୍ୱିଜାତି ଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ପାର କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଯାହା ଦାନ ଶଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଉପହାରିତ, ସେଠାରେ ସାତ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଯିଏ ଦ୍ୱିଜାତିର ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ସ୍ନାନ କରି, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଇତ୍ୟାଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିତିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଭକ୍ତମାନେ ତ୍ରିନୟନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣର ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ସେହି ଦିନ, ମନ ଲାଗି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେହି ଦିନ ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସେହି ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନ ଥିଲେ, ମୂର୍ତ୍ତି ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଇପାରେ। ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଅଭିଲାଷୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମ ଅଭିଲାଷୀ ବ୍ରହ୍ମକୁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭିନାୟକଙ୍କୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ସେହିପରି ବିରୂପାକ୍ଷ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟାସପୂର୍ବକ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗରେ ରତ, ସେମାନେ ଭୂତେଶ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ୍ତି। ଯିଏ ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଆଶାକୃତ ସନ୍ତାନ ପାଏ; ଦୀପ ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ମିଳେ। ଘର ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଗୃହ ମିଳେ, ରୂପା ଦାନ କରିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ମିଳେ। ବୃଷଭ ଦାନ କରିଲେ ଅପାର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ବୃଧ୍ନ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଧାନ୍ୟ ଦାନ କରିଲେ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ମିଳେ, ଶ୍ରୁତି ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟ ମିଳେ। ଯିଏ ବେଦରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଆମକୁ ଜଣାଏ, ଯେ ନିୟମ, ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଦାନ ଏବଂ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶ ହୁଏ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।