ଏକ ସମୟର କଥା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉପରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ । ଏଠି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଓ ଜୀବିକା ଶୈଳୀ ବିଷୟରେ କିଛି ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି । ଯେଉଁଠି ଲମ୍ବା ଆୟୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନୂତନ ଧାନ୍ୟ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯେଉଁମାନେ ନୂତନ ଧାନ୍ୟ କିମ୍ବା ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ନିଜ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହା କରନ୍ତି । ଏହି ଜୀବନ ଶୈଳୀରେ, ପ୍ରତିଏକ ଗୃହସ୍ଥ ଅଷ୍ଟକା ଓ ଅନ୍ୱଷ୍ଟକା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ରିତୁରେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଏଠି ତିନି ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରୁ ଗୃହସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯଦି ଯଜ୍ଞ କରିନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ କୁମ୍ଭୀପାକ, ବୈତରଣୀ, ଓ ତଳୱନ ନାମକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରିଲେ, ଚଣ୍ଡାଳ ଘରେ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଅସୁଧ୍ଧ ମନ ବା ନାସ୍ତିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସୋମ ପାନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ । ସୋମ ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଲୋକର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯଦି ସମାନ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ତେଣୁ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଧର୍ମ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଉପାୟ, ଏହାର ଦୁଇ ରୂପ ହେଉଛି ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଅନୁଷ୍ଠାନ । ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ବେଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସର୍ବାଧିକ ଉପକାରୀ, ତେଣୁ ବେଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ନ ଥିଲେ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ତୃତୀୟ ପ୍ରମାଣ । ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିତ୍ୟ ଅନ୍ତରିକ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ । ଏହି ଧର୍ମକୁ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କ ନୁହେଁ । ଏହାର ଉପଲବ୍ଧି ଏହି ଭାବରେ—ଏକ ଉତ୍ସରୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଓ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ । ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାଣ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରମାଣ । ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମ ଓ ପୁରାଣ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିବା ଉଚିତ୍ । ଏବେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଓ ଜୀବିକା ଶୈଳୀ ବିଷୟରେ ଶୁଣ । ଧନ ଉଧାର, କୃଷି, ବ୍ୟବସାୟ—ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ଜୀବିକା ଶୈଳୀଗୁଡିକ ଆପଦକାଳୀନ ଉପାୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ଶୈଳୀ ପ୍ରଧାନ । ଧନ ଉଧାର ଏକ କଠୋର ଓ ପାପ ଜୀବିକା, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଏଡାଇବା ଉଚିତ୍ । ଦ୍ୱିଜମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୀବିକା କେବଳ ଆପଦକାଳରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃଷି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦୋଷ କୁ ଦୂର କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦିନ୍ଦିଆ ଭାଗର ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ କୃଷି କଲେ, ତେଣୁ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ । ଚାଷୀର କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ ଜୀବିକା ଶୈଳୀ ଅନେକ ଅଛି, ଯଥା ଜ୍ଞାନ, ଶିଳ୍ପ ଓ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟ । ଦୁଇ ଜୀବିକା—ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଓ ପରିଗ୍ରହ—ମହାମୁନିମାନେ ବିବରଣା କରିଛନ୍ତି । ଅନୁଦାନ ଭୋଜନ ଅମୃତ ସମାନ, ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ ମୃତ ସମାନ । ଏହା ତିନି ଦିନ, କିମ୍ବା ପରବର ଦିନ ପାଇଁ ହେବା ସମ୍ଭବ । ଯେଉଁଠି ଧର୍ମରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ସେମାନେ ଜଗତ ଜିତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଦୁଇ ଦ୍ୱାରା ଏକ, ଚତୁର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି । ପ୍ରତି ଅର୍ଧବାର୍ଷିକ ଶେଷରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବିକା ସାଧାରଣ, ଚାଳାକି ନାହିଁ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ୍ । କିମ୍ବା, ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିଜରେ ନିୟତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ନିଜେ ତାହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, କୌଣସି କୁକୁର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।