ପୁରାଣରେ କୁହାଯାଇଛି, ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତି ପାଇଁ ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯଦି କେହି ଅଲଗା ଭାବରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ, ସେ ନିଜ ପିତୃମାନେଙ୍କର ହନ୍ତା ହୁଏ। ପ୍ରତିଦିନ ପିତୃୟଜ୍ଞା ପରିପାଟି ଅନୁଯାୟୀ ଜଳପାତ୍ର ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନିୟମ ପ୍ରତିବର୍ଷ କରିବା ଦରକାର। ପୁଅ ନଥିଲେ, ଘରେ ଥିବା ଜନାନୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ଯଦି ଜନାନୀ ନଥିଲେ, ଭାଇ କରିବେ। ସମସ୍ତ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଏହା କରିବା ଉଚିତ। ନାରୀମାନେ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଏଠାରେ ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି। ଏହି ମାଧ୍ୟମରେ, ସେମାନେ ବେଦବିଦ୍ୟା ପାଣ୍ଡିତ୍ୟମାନେ କୁହିଥିବା ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପକ୍ଷ ଶେଷରେ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ଏବଂ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ପଶୁ ବଳି ସହିତ, ଋତୁ ଶେଷରେ ମୃଦୁ ଯଜ୍ଞ ସହିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନୂତନ ଧାନ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେମାନେ ଏହି ନୂତନ ଧାନ କିମ୍ବା ମାଂସ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ନିଜ ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଅଷ୍ଟକା ଓ ପୁନଃପୁନି ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୱଷ୍ଟକା ଯଜ୍ଞରେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠି ଥିବା ତିନିଟି ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ, ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି—କୁମ୍ଭୀପାକ, ବୈତରଣୀ ଓ ତଳବୃକ୍ଷ ଅଟବୀ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ କୁଳରେ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିସ୍ଥାପନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ନାସ୍ତିକଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନେ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ସୋମଲୋକର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସୋମ ସହ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଧର୍ମ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଅଟୁଟ; ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଏହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ। ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ବେଦୀୟ କ୍ରିୟା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଏହିପାଇଁ ବେଦୀୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ନଥିଲେ, ପଣ୍ଡିତମାନେଙ୍କର ଆଚରଣ ତୃତୀୟ ପ୍ରମାଣ। ସେମାନେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅନ୍ତଃଶିଳ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ। ଧର୍ମ ବୋଲି ସେଇଁ ଯାହାକୁ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ କହନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ—ଏହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ ବୁଝିବାକୁ। ଏକଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞାନ ଦୁଇଁଟି ମିଳେ। ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାଣ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରମାଣ। ଏହିପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମ ଓ ପୁରାଣ ଉପରେ ଆସ୍ଥା ରଖିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପରମ ଧର୍ମ ଓ ଜୀବିକା ଉପାୟ ଶୁଣ। ଧନ ଉଧାର, କୃଷି, ବ୍ୟବସାୟ—ଏହି କାମ କେବେ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିମାନେ ଆପଦ୍ଧର୍ମ ଭାବରେ ଜଣାଯିବେ; ପୂର୍ବ କୁହାଯାଇଥିବା ଉପାୟ ମୂଳ ଭାବେ ଧରାଯିବ। ଧନ ଉଧାର ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଓ ପାପି ଜୀବିକା, ଏହିପାଇଁ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନେ କେବଳ ଆପଦ୍ବେଳେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୀବିକା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ମାଟି ଚାଷ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦୋଷ ଦୂର କରନ୍ତି—ଏହି ନିଶ୍ଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଏକ ତ୍ରିଶତାଂଶ ଅଂଶ ଚାଷ କଲେ, ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ। ଚାଷ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୋଷରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଧର୍ମ ଓ ଆଚାରର ନିୟମ ପାଳନ କରି, ମଣିଷ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଶୁଭ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମୋକ୍ଷପଥରେ ଏଗିଯାଇପାରେ।