ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯେତେବେଳେ ହବନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଉପଚାରର ମଧ୍ୟଭାଗ ଖାଇବାକୁ କଥା ହୋଇଛି। ତା’ପରେ, ସ୍ୱାମୀ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମିଶି ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ସେବନ କରିବେ। ଏହି ଦିନ ରାତି ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁହେଁ ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଯଦି ଏହି ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ମହାନ ନରକରେ ପହଞ୍ଚି ଏକ ପୋକାର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ। ସେଉଁଠି, ପାଠ ପଢ଼ିବା, ଯାତ୍ରା କରିବା, କିମ୍ବା କୌଣସି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଓ ଭୋଗ କରିବା ଦୁହେଁ ଏହି ସମୟରେ ବର୍ଜିତ। ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ମହାପାପୀମାନଙ୍କ ସମାନ ଅନେକ ପ୍ରକାର ନରକରେ ପ୍ରବେଶ ହୁଏ। ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସଦା ବିରକ୍ତି ସହିତ ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରମରେ, ଅଗ୍ନିକୁ ନିବେଦନ କରିବା ପରେ ପିଣ୍ଡ ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁ ଦ୍ୱଷ୍ଟି ଦୋଷ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦ୍ୱଷ୍ଟି ରହିଥାଏ। ଏହିପରି କ୍ରିୟା କଲେ ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ପୂଜା ହୁଏ। ଏହି ବିଧି ବା ଅନ୍ୟଥା, ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରି ଧ୍ୟାନ ସହିତ ତିଳ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା କେତେକ ମନ୍ୟ କହନ୍ତି, ଏହି ପିତୃମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ କରିପାରିବେ। ଯିଏ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ନିକଟତମ ପିତୃ ପାଇଁ ଦାନ କରିବେ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନୁହେଁ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ନିୟୋଗ କ୍ରମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଏହି ବେଦିକ ଅଂଶର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ନେଇପାରିବେ। ପିଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମଦାତାଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ, ନଥିଲେ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ। ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମଦାତା, ପରେ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଅପବିତ୍ର, କ୍ଷୀଣ, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ଥାଏ, ସେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ punah କରିପାରିବେ। ସବୁ କିଛି ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ହୁଏ, ସେପରି କରିବା ଉଚିତ; ତିଳ କ୍ରିୟା ଯବ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ: “ଶୁଭମୁଖ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।” ମାମାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ, ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉପବୀତ ବାମ କାନ୍ଧରେ ରଖି, ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରିୟା ବିଭିନ୍ନ ବେଦୀ, ପ୍ରତିମା କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କରାଯିପାରିବ। ମାମାମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ। ଯଦି କେବଳ କ୍ରୋଧ ଆସିଯାଏ, ତେବେ ମାମାମାନେ ଦୁଃଖ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଏହିପରି ମୃତ କିମ୍ବା ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେବା ବେଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହିଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନରେ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ବେଳେ ଶୁଷ୍କ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ବୈତାନ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ। ଚତୁର୍ଥ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ଦିନରୁ ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିବା ନିୟମ ଅଛି, ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଜନ୍ମ ଓ ପ୍ରସବ ଅପବିତ୍ରତା ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ପୁନଃ ଅପେକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଦଶ ଦିନ ଅପବିତ୍ର ଥିବା ମାତାକୁ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ରତା ଏକ ଦିନ, ଦୁଇ ଦିନ, କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ, କିମ୍ବା ଚାରି, ତିନି କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଲାଗିପାରେ, ଯଥାଯଥ ଅନୁସାରେ। ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ, ମନୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ନିୟମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଅପବିତ୍ରତା ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ। ଉପନୟନ ପୂର୍ବରୁ ତିନି ରାତି ଅପବିତ୍ରତା ରହେ; ଏହା ପରେ ଦଶ ଦିନ। ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ, ସେ ପାଇଁ ତିନି ରାତିରେ ପବିତ୍ରତା ଲାଗିଯାଏ। ଦନ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ଦୁହେଁ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ ଥିଲେ, ତିନି ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ। ଉପନୟନ ପରେ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ। ମାତାଙ୍କ ଅପବିତ୍ରତା ଏପରି ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ। ଦଶ ଦିନ ପରେ, ଭାଇ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଅପବିତ୍ରତା ଏକ ଦିନ ରହିଥାଏ। ଏହିପରି ନିୟମାନୁସାରେ କ୍ରମଶଃ କରିଲେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ।