ଏହି ପୂର୍ବଜ ତର୍ପଣ ଓ ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର। ଏହି କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୁଭାସ୍ପଦ ଜଳ, ମୁଣ୍ଡ ଢାକିବା ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର, ଧୂପ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଉଚିତ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ‘ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ’ ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରେ ‘ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଣି ଓ ଏହିପରି ଯବ ଚିଟିକି ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ତା’ପରେ ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ‘ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆବାହନ କରିବେ। ପୁନଃ ‘ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଣି ଓ ତିଳ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଛିଟାଇବା ଦରକାର। ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଏକ ପାତ୍ର ଉଲ୍ଟାଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ‘କର’ ବୋଲି ଅନୁମତି ମିଳେ, ଯେଉଁଠି ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ସେଉଁଠି ହବନ ଦ୍ୱାରା ହୋମ ଭଳି ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ପରେ, ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦେବା ଉଚିତ। ତା’ପରେ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ହବନ ଗ୍ରାହକ, ତାଙ୍କୁ ‘ସ୍ୱଧା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଘ୍ରୟଣ କରିବେ। ଏହି କ୍ରିୟା ମହାଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କିମ୍ବା ଗୋଠ ମଧ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବାଳୁକା ପିଣ୍ଡ ତିଆରି କରି ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲେପିବା ଦରକାର। ଏହି ସ୍ଥଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ଦର୍ଭା ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ହବିର ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଦରକାର। ଏହି ପିଣ୍ଡ ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପିଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ରଖି, ସମ୍ମାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଘ୍ରାଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ, ପିଠା, କୃସର, ଖିର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଅନେକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ, ବିଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ, ତିଳ ଓ ଶର୍କରା ଦେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଫଳ, ମୂଳ ଓ ପାନୀୟ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଖାଦ୍ୟକୁ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଏହାକୁ ହେଳାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦି କଥାହୁଏ ବେଳେ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ତେବେ ଯତୁଧାନମାନେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଚୁରି କରନ୍ତି। ଏହି ରୂପରେ ଭୂକ୍ଷିତ ପୂର୍ବଜମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି। ଲୋହାର ପାତ୍ରରେ କି ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଯିଏ ନିଜେ ହବି ଭୋଜନ କରେ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞିକ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଯେମାନେ ମାଗନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦେଇବାକୁ କହନ୍ତି, ଓ ଯେମାନେ ଦେନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହବିର ଗୁଣ ବିଷୟରେ କିଛି କୁହାଯାଏ ନାହିଁ, ପୂର୍ବଜମାନେ ସେଠାରେ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେ ଅବିଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଅନେକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଏକାଧାରେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ। ମାଂସ ଭୋଜନକୁ ନିଷେଧ କରିବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏପରି କଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ୨୧ ଥର ପଶୁ ଯୋନି ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏହି ବେଳେ ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ପୂର୍ବଜ ତର୍ପଣ ପାଇଁ ଶୁଭ କ୍ରିୟା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଆପଣମାନେ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କଲେ କି?’ ବୋଲି ପଚାରି, ଯେମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର। ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ‘ଏହି ଦାନ ଆପଣଙ୍କର’ ବୋଲି ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିବେ, ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ। ‘ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା’, କିମ୍ବା ‘ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଦରକାର। ପଛିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ, ‘ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧା କଦାପି କ୍ଷୀଣ ନହେଉ, ଆମର ଦାନ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉ’ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ।