ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଜଣେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାଲିଲେ, ସେ ଅନେକ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ସେ ଭାର ଉଠାଇବା, ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ପର୍କ, ଯାତ୍ରା କରିବା ଓ ପାଠ କରିବା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ନରକକୁ ଯିବା ଭୟ ରହିଥାଏ ଓ ପଶୁର ଜନ୍ମ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଥାଏ—ମାନିଅ, ଶୁଆ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବା ହେବ। ଏହି ଅଧିକ ପାପ କରିଥିଲେ, ମଳରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବା ହେବ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପ ଲାଗିଯିବ ଓ ପଶୁ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେବାର ନିୟତି ହେବ। ଏହି ମାସରେ ତାଙ୍କର ପିତୃଗଣ ମାଟିର ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବେ; ଏହି ମାସରେ ପିତୃଗଣ ମଳ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରୋଷ ରହିଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେ ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଦକ୍ଷ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ପାଣି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ତଳର ମୂଳ ସହିତ ଉଠାଇ ନେବା ଉଚିତ, ଏହି ପାଣି ସଫା ଓ ପବିତ୍ର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏକ ସଫା ଓ ନିଜସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି, ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃଗଣ ସଦା ଏଭଳି ନିଜସ୍ଥାନରେ ନିବେଦିତ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ମୂଢତାରେ କିଛି କରିଥିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇବା ଉଚିତ। ଅଧିକରଣ ନଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ନିଜ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯାହା ଦେମନ୍ଗ୍ରାସ୍ତ ହୋଇଛି, ତାହାକୁ ତିଳ କିମ୍ବା ଏକ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିର ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଯାଏ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଉଚିତ ପ୍ରକାରରେ ପହଞ୍ଚି, ଦନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଦାନ କରିବା, ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ଵଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପାଦ ଧୋଇବା ଓ ପାନୀୟ ପାଇଁ ପାଣି ଉଚିତ କ୍ରମରେ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସର ତିନିଟି ସହିତ ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସର ଶିର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ କରି, ତିଳ ମିଶିତ ପାଣିରେ ଛିଟା ଦେବା ଉଚିତ। "ବସନ୍ତୁ" କୁହି ବିବେକ ଦେଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଆଲଗା ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବୀ ମାତୃ ପିତୃଗଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକା ଆସନ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ବସ୍ତୁ ଅତିରିକ୍ତ ହେବାର କାରଣ ହେଉଥିବାରୁ, ଅତିରିକ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେ ଶିକ୍ଷା, ସଦାଚାର ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ଉଚିତ, ଅସୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେବତାର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି, ପରେ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯାଇପାରିବ। ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବସିଥିବା ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଭୋଜନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତିଥିମାନେ ଉପରେ ଆଦର ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଉଚିତ ଆଦର ପାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କାଉ, ଦାତା ମଧ୍ୟ କାଉ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କୁକୁଡି, ଶୁଆ ଓ କୁକୁର ଶ୍ରାଦ୍ଧରୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ନୀଳ କିମ୍ବା ଗେରୁଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକ ଓ ଅସ୍ତିକ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବୈଶ୍ଵଦେବ କ୍ରିୟା ପ୍ରଥମେ କରି ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ସୁଗନ୍ଧ ଜଳ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚାପା, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ "ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, "ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଣି ଛିଟା ଦେଇ, ଏହିପରି ଯବ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସେ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇପାରିବ। ପରେ, ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତି "ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ୱ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। "ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଣି ଓ ତିଳ ଦେଇ, ପିତୃଗଣ ପାଇଁ ଏକ ଉଲଟା ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। "କର" କୁହି ପ୍ରମାଣ ମିଳିଲେ, ଯେଉଁଠି ଉପବୀତ ରଖିଛି, ସେ ଅଘ୍ରାୟଣ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃ କ୍ରିୟା ଉପବୀତ ଦକ୍ଷିଣ କରି କରାଯାଏ, ଓ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା ହୋମ ଭଳି କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ପିତୃଗଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଦାତା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ସଫଳ କରିଥାଏ।