ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କହାଯାଉଛି, ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେନାହିଁ, ସେଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେନାହିଁ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୁଲରେ ଆଶ୍ରମ ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୁଳକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବିଧବା, ଚୋର, କ୍ଲୀବ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଘରକୁ ଜଳାଇଦେଉଥିବା, ଗଡ଼ିରୁ ଖାଉଥିବା, ସୋମ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ପୁନର୍ବିବାହରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ସୁଦଖୋର, ଜ୍ୟୋତିଷୀ, ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ନିଜ ବୀର୍ୟ ଚିଠାଇଦେଇଥିବା, ବନ୍ଧୁକୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା, ଅପବାଦ କରୁଥିବା, ସମୟ ସମୟରେ ବହୁତ ଅଧିକ ସ୍ତ୍ରୀ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା, କୁଳ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ରତା ହରାଇଥିବା, ବା ଯଜ୍ଞ କୁଶ କିମ୍ବା ବାର୍ଲି ଛୁଇଁଥିବା, ସମୁଦ୍ର ପାରି କରିଥିବା, ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା—ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଞ୍ଜିତ। ଏହାପରେ, ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧୁକୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା, ଠକେଇ କରୁଥିବା, ଅତିରିକ୍ତ ଭାବରେ ଅତିଥିକୁଳକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ୟାନ ପ୍ରତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁମାନେ ମହାଯଜ୍ଞକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ତମୋ ଓ ରଜୋ ଗୁଣରେ ଆବୃତ, ସେମାନେ ଅତିଥିକୁଳକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଏବଂ ନୀତିମାନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସେଥିରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ନିୟମିତ ଗୁଣ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେବେ। ସେମାନେ ମନରେ ପରସ୍ପରକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଚିତ୍ତର ତୀବ୍ରତାରେ ଏକଠା ହୁଅନ୍ତି। ପବନ ସଦୃଶ ହୋଇ ସେମାନେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି, ଓ ଭୋଜନ ପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁଶାସନ ରେଖିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭାର, ମିଥୁନ, ଯାତ୍ରା ଓ ପାଠ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ ଓ ଶୂକର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରେ। ଏଠାରେ ଅଧିକ ପାପ କରିଲେ, ମଳର କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରେ। ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଅର୍ଜନ କରି ପଶୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରେ। ଏହି ମାସ ଦରମ୍ୟାନ, ତାଙ୍କର ପିତୃଗଣ ମାଟିର ଭୋଜନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଜିନିଷ ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କ୍ରୋଧ ରହିତ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠ, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ହେବା ଉଚିତ। ସେ ଦକ୍ଷିଣ ମୁଖ ଅଂଶରୁ ପାଣି ତୁଳିବା ଓ ମୂଳ ସହିତ ଏହାକୁ ଉଠାଇବା ଓ ଏହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ରଖିବା ଉଚିତ। ସେ ଗୋବିଷ୍ଟିରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ ଚିତାଲିବା ଉଚିତ। ପିତୃଗଣ ସଦା ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଗୁରୁମାନେ ତାହା ରୋକିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅନାଧିକୃତ ଜିନିଷ ଗ୍ରହଣ ନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ, ସେଉଁଠି ତିଳ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଛୁଆଁରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନ ଓ ପାନୀୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଦନ୍ତଧାବନ କ୍ଷୁଦ୍ର ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ। ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଦେବା ଓ ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ମୁଖୀ ଭାବେ ତିନି ଟି ଦର୍ଭା ଘାସ ସହିତ ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଦର୍ଭା ଘାସ ଦକ୍ଷିଣ ମୁଖ ରଖି, ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ। 'ବସନ୍ତୁ' ବୋଲି କହି ସେମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଆସନ ଦେଇ ବସାଇବା ଉଚିତ। ଏପରି ନିୟମ ଓ ଶୁଦ୍ଧତା ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ପିତୃଗଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଓ କୁଳର ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।