ଏକ ସମୟର କଥା, ଧର୍ମର ଗଭୀର ନୀତି ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧି ବିଷୟରେ ମହାର୍ଷି କୁରୁ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ— ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମ ଉପରେ ହୋମ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି କେବେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ; କାରଣ, ଭସ୍ମ ଉପରେ ଆହୁତି ଦେବା ଅନୁଚିତ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଋଚାଓଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଆହୁତିର ଦାତା କେବେ ଫଳ ଲାଭ କରିପାରିବେନାହିଁ। ଏମିତି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେଉଁଠି ଅନେକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, କଠିନ ଗଠିକା ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ। ଯେଉଁଠି ଅପାତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିବେଦିତ ଭୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି, ମହାର୍ଷି କହିଲେ, ସେଉଁଠି ଦାନ ଦାନବୀୟ ହୁଏ। ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ହତ୍ୟା, ବନ୍ଧନ, ବିକ୍ରୟ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବନ୍ଧୁ ମାନେ; ସେମାନେ ଯଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଅପାତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବେଦ ଅପାତ୍ରଙ୍କୁ ପଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ ପତିତ ମନ୍ୟ। କାପାଳିକ, ପାଶୁପତ, ପାଷଣ୍ଡ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ମାର୍ଗର ଲୋକମାନେ ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ଦିଏନାହିଁ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ରମ ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୁଳକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ବିଧବା ମହିଳା, ଚୋର, କ୍ଲିବ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିବା, ଘର ଜଳାଇଥିବା, ଗର୍ତ୍ତରୁ ଭୋଜନ କରିଥିବା, ସୋମ ରସ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ପୁନର୍ବିବାହରୁ ଜନ୍ମ, ସୁଦଖୋର, ଜ୍ୟୋତିଷୀ, ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ଥିବା କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ବୀର୍ୟ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିଥିବା, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିବା, ସ୍ତ୍ରୀରେ ଅତି ନିର୍ଭର କରୁଥିବା, କୁଳ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଶୁଦ୍ଧି ହରାଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ ଶସ୍ୟ ଛୁଇଁଥିବା, ସମୁଦ୍ର ପାର କରୁଥିବା, ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପରେ ଅପମାନ କରିଥିବା ଏମିତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ। ବନ୍ଧୁ ଦ୍ରୋହୀ, ଚାଳାକ, ଅତିଥି କୁଳକୁ ଦୂଷିତ କରିଥିବା, ଓ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଚିନ୍ତନ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିଷିଦ୍ଧ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାଯଜ୍ଞ ଉପେକ୍ଷା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ତମ ଓ ରଜ ଗୁଣରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେମାନେ ଅତିଥି କୁଳକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି। ଏମିତି ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ସବୁବେଳେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶୁଭ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ଓ ଶିଳ୍ପୀ ପୁରୁଷମାନେ ଏକଠା ହେବା ଦରକାର। ଯଦି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗୁଣ ଥିବାମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେବେ। ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ମନରେ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ଚିନ୍ତାର ତ୍ୱରିତତାରେ ଆସନ୍ତି। ପବନ ସମାନ ହୋଇ ସେମାନେ ରହନ୍ତି, ଓ ଭୋଜନ କରି, ଉତ୍ତମ ଦିଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିଷ୍ଟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରୀ ଅତି ଭାର, ଯୌନସଂଗ, ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା ପାଠ ରହିବାକୁ ଉଚିତ୍। ଏହି ନୀତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯିବେ, ଓ ଶୂକର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ପାପ କଲେ, ମଳର କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଲଭିବେ। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ଲାଗି, ପଶୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଏହି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପିତୃମାନେ ମାଟିର ଭୋଜନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ମାସରେ, ସେମାନେ ମଳ ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି। ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରୀ କ୍ରୋଧ ରହିତ, ଶୁଦ୍ଧିପର, କର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହୀ ହେବା ଦରକାର। ସେଉଁଠି ଦକ୍ଷିଣ ମୁହାଁ କରି, ମୂଳ ସହିତ ପବିତ୍ର ଜଳ ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ପରିଷ୍କୃତ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବା ଦରକାର। ଏପରି ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନ ପିତୃମାନେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।