ଏକ ସମୟର କଥା, ଧର୍ମ ପାଳନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଆଦି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ କିଏକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କିଏକୁ ନୁହେଁ, ଏନେଇ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷ ଅଥର୍ବଶିରା ଓ ବିଶେଷକରି ରୁଦ୍ରାଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରନ୍ତି, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ପାଠକ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାର ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶୁଦ୍ଧ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ, ଏବଂ ହଜାର ଗୁଣି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ। ଏହିପରି, ଯିଏ ଗୁରୁ, ଦେବତା ଓ ଅଗ୍ନିର ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଲଗ୍ନ, ଯିଏ ମହାଦେବଙ୍କ ଉପାସନା କରେ, ବୈଷ୍ଣବ ଅଟୁଟ ରହେ, ଭୋଜନ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ଓ ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ଭୋଜନ ଶୃଙ୍ଖଳା ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାବିତ୍ରୀମନ୍ତ୍ର ପାଠରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଅଗ୍ନିଚୟନ ପରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନିୟମିତ, ପିତୃକର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଅଥର୍ବବେଦ ପାଠକ ଓ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା, ଅସଙ୍ଗ ବ୍ରାହ୍ମଣ—ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଯଦି ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନ ମିଳେ, ତେବେ ନିୟମିତ, ନିୟମିତ ଉପକୁର୍ବାଣ କିମ୍ବା ନୈଷ୍ଠିକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନ ମିଳିଲେ, ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଫଳ ହଜାର ଗୁଣି ଦାନ ଠାରୁ ଅଧିକ। ଏହି ପ୍ରକାର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ନ ମିଳିଲେ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବ ଆହୁତିରେ ଭୋଜନ ଦେଇପାରିବେ। ଏହି ବିକଳ୍ପ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଝିଅର ପୁଅ, ବାକ୍ପତି, ନିକଟାତ୍ମୀୟ, ଋତ୍ୱିକ୍, ଯଜ୍କ୍ତା—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣ ଆହୁତି ଦାନ ଦେମୋନିକ୍ ହୁଏ, ଏହା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ। ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜିତ ଆହୁତି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅଫଳ ହୋଇଯାଏ, ତେଣୁ ଶତ୍ରୁକୁ କଦାଚିତ୍ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ—ଏହା ଅଗ୍ନିର ଛାର ଉପରେ ଆହୁତି ଦେବା ସମାନ। ଏଭଳି ଅଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆହୁତି ଦ୍ବାରା ଦାତା କୌଣସି ଫଳ ପାଇନାହାନ୍ତି। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନେ ଏପରି ଅନେକ ତୀବ୍ର, କଠିନ ଗଠିକା ଭୋଗ କରିବେ। ଯେଉଁଠି ଏମିତି ଅଯୋଗ୍ୟ ଲୋକ ଆହୁତି ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେଠି ଦେମୋନିକ୍ ଫଳ ମିଳେ। ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ହତ୍ୟା, ବନ୍ଧନ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ଯଥାର୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରନ୍ତି, ବେଦ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପତିତ ଘୋଷିତ। କାପାଲିକ, ପାଶୁପତ, ପାଷଣ୍ଡ ଓ ଏପରି ପ୍ରକୃତିର ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ରମ ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୋଜନ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଅପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବିଧବା, ଚୋର, ନପୁଂସକ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଘରକୁ ଜାଳିଦେଇଥିବା, ଗଡ଼ିଆ ଖାଇଥିବା, ସୋମ ଚାଲିଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ପୁନର୍ବିବାହ ଜନିତ, ସୁଦଖୋର, ଜ୍ୟୋତିଷୀ, ଅଙ୍ଗ ଅସାମାନ୍ୟ ଥିବା, ବୀର୍ୟ ଚିତ୍ରା ହୋଇଥିବା, ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହୀ, ନିନ୍ଦକ, ସ୍ତ୍ରୀପରାୟଣ, ବଂଶ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଶୂଚି ହାରାଇଥିବା, ଯବ କିମ୍ବା କୁଶ ଛୁଇଁଥିବା, ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରୀ, ହତ୍ୟାକାରୀ, ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଦ୍ୱିଜ ନିନ୍ଦାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ମାନବ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ନିଶ୍ଚିତ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରେ।