ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ପବିତ୍ର ସଭାରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରମ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ । ସେଠାରେ କହାଗଲା, ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବାର୍ଧ୍ରୋଣ ମାଂସ ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ବାର ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ରହେ । ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଲେ, ଋଷିମାନେ ଯେ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଦାନ ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ । ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିଆଯାଏ, ସେଉଁ ଅବିନାଶୀ ଫଳ ଦେଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଏହି କ୍ରିୟାରେ କିଛି ନିୟମ ଅଛି । କଦୁ, ଲାଉ, ବେଗୁନ, ଘାସ, ଓ ସୁରସା ଶାକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବର୍ଜିତ । ଏହାସହିତ, ରାଜମା ଓ ମହିଷୀ ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିବ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ସବୁ ବସ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ଫଳ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଅତି ସାବଧାନ ଭାବେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରେ ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ପିଣ୍ଡ ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର । ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନରେ ଅତିଥି ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭଳି ମନାଯାଏ । ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିୟମ ଓ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଆସନ୍ତି, ବହୁ ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ତିନି ସୌପର୍ଣ୍ଣ, ତିନି ମଧୁର ଅଧ୍ୟାୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଅଥର୍ବଶିରା, ବିଶେଷକରି ରୁଦ୍ରାଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରନ୍ତି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣନ୍ତି, ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ପାଠ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ବଂଶ ପବିତ୍ର ଓ ଦାନରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛି, ଗୁରୁ, ଦେବତା, ଅଗ୍ନି ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛି, ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ମହାଦେବ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ବୈଷ୍ଣବ ହୁଅନ୍ତି, ଭୋଜନଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି—ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ । ଏହାସହିତ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ନିଷ୍ଠା, ଅଗ୍ନିଚୟନ ପରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ନିୟମିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଅଥର୍ବବେଦ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ଅସଙ୍ଗ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଭୋଜନ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି । ଯଦି ଏମିତି ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ମିଳିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ନୈଷ୍ଠିକ, ନିୟମିତ ଉପକୁର୍ବାଣ କିମ୍ବା ଗୃହସ୍ଥ ଯେଉଁ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ । ବେଦ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ । ଯଦି ଏମିତି କେହି ନାହାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ । ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବିକଳ୍ପ ପଦ୍ଧତି ବୋଲି ଧର୍ମଶୀଳ ଲୋକମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି । ଏହିପରି, ଝିଅର ପୁଅ, ବାଣୀର ନାୟକ, ନିକଟାତ୍ମୀୟ, ଋତ୍ବିଜ୍, ଓ ଯଜ୍କ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇପାରିବେ । କିନ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନ ଅସୁରୀ ହୁଏ, ଏହା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ । ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅଫଳ ହୁଏ । ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଦାପି ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଅଗ୍ନିରେ ଖାକୁ ଦିଆଯାଏନି । ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଦାତାକୁ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ । ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନେ ଯେତେ ଦିନ ଏମିତି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ତେତେ ଦିନ ତୀବ୍ର ତାପର ଅଣ୍ଡା ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ । ଯେଉଁଠି ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେଠା ଅସୁରୀ ହୁଏ । ଏମିତି ପାପୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ କଦାପି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଏହା ସମାନ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ । ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣବନ୍ଧୁ । ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହା ସମାନ କ୍ରିୟାରେ ନିନ୍ଦିତ । ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧ୍ୟାପନ କରୁଥିବା, ବେଦ ଶିଖାଉଥିବା, କିମ୍ବା କାପାଳିକ, ପାଶୁପତ, ପାଷଣ୍ଡ ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷିତ କରାଯାଇଛି । ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାର ପବିତ୍ରତା ଓ ଫଳ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ ।