ମୂଳ ନକ୍ଷତ୍ରରେ କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ସାଗର ଯାତ୍ରାରେ ଯେଉଁଠି ଏହା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି, ସେଠି ସଫଳତା ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ବାରୁଣୀ ରେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଯାମ୍ୟା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ତେବେ ଜୀବନ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। କୌଜା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜୟ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ; ବୁଧ ରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଶମ ଓ ଈଶ୍ୱର ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳେ; ପ୍ରତିପଦ ଦିନରେ ଶୁଭ ପୁତ୍ର ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ଛୋଟ ପଶୁ ମିଳେ; ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ବ୍ୟବସାୟରେ ସଫଳତା ଦିନେ ଦିନେ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ରୂପା ଓ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଅଭାସ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ପୁତ୍ର ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିବା ଅତ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜ ଜନଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ହେଉଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ 'ପାର୍ବଣ' ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ଏକ ଉପପିତୃ ଓ ଏହିପରି ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା 'ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ' ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଉଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ 'ପାର୍ବଣ' ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ। ଯାତ୍ରାର ଅବସରରେ ଷଷ୍ଠୀ ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଉଛି; ଏହା କ୍ଷମା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ଭୟ ମୁକ୍ତି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। କିଛି ବିଶେଷ ଦେଶରେ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ଅନନ୍ତ ମିଳେ। ପିତୃଗଣ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାୟନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି। ଯଦି ଏକ ଲୋକ ଗୟାକୁ ଯାଏ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃଗଣ ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବିଶେଷ କରି ବାରାଣସୀରେ, ଯେଉଁଠି ହର ଦେବ ନିଜେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, କୁବ୍ଜାମ୍ର, ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗ ଓ ମହାତୀର୍ଥରେ, ସରସ୍ୱତୀ ଏବଂ ପୁଷ୍କରରେ, ବେତ୍ରବତୀ, ବିପାଶା ଓ ଗୋଦାବରୀ ତୀରରେ, ପିତୃଗଣ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି। ଗହୁଁ, ତିଳ ଓ ମୁଙ୍ଗ ଦାଲ ଦେଇ ଏକ ମାସ ପିତୃଗଣ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲଭାଯାଏ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ଭିଦାରି ଓ ଭରଣ୍ଡା ମୂଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରଙ୍ଗାଟକ ଓ କଶେରୁକା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ଯଥାଯଥ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଭେଡ଼ା ମାଂସ ଦେଇ ଚାରି ମାସ, ପକ୍ଷୀ ମାଂସ ଦେଇ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପିତୃଗଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି। ଛେଉଁ ମାଂସ ଦେଇ ଆଠ ମାସ, ରୌରବ ମାଂସ ଦେଇ ନଉ ମାସ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଶଶକ ଓ କୁମି ମାଂସ ଦେଇ ଏଗାର ମାସ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ବାର୍ଧ୍ରୋଣ ମାଂସ ଦେଇ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ରହିଥାଏ। ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ତାହାର ଫଳ ଅନନ୍ତ ମିଳେ। ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯଥାଯଥ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୁଏ। କଦୁ, ଲାଉ, ବେଗୁନ, ଘାସ, ଓ ସୁରସା ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ରାଜମା ଓ ମହିଷ ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ବହୁତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ମୃଦୁ ମନ ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ, ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦାଣ୍ଡ ଓ ଦାଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଦେଇ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା ସମୟରେ, ଅତିଥିକୁ ତୀର୍ଥ ଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଯାଏ, ଶାସନ ରେ ନିଶ୍ଚିତ ଓ ଉଚିତ ସମୟରେ ଆସାଯାଏ, ତାହା ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ବହୁତ ଋଗ୍ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା, ତ୍ରିସୌପର୍ଣ୍ଣ, ତ୍ରିମଧୁର ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତି ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।