ଏକ ଦିନ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଂସଦରେ ବସି ନୀତି ଓ ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ— ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏଥିରେ କୌଣସି ଲୋଭ ନ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଭୋଜନ ସମୟରେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ସହ ଏକଠା ଖାଇବା ଉଚିତ, ଭୋଜନକୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କଥାବାର୍ତା କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କୌଣସି ମୁହଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ନୀତିକୁ ଅନୁସରଣ କରେ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ପଶୁ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଅପରାଧ କରି ଯଦି ସେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ ଓ ଶୃଙ୍ଗାଳ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯଦି ସେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ ଦେଖାରୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୂଜା ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏହାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନୀତି ଶିଖାଇଲେ। ଶୁଭ୍ର ଆସନରେ ବସି, ପାଦ ଭୂମିରେ ରଖି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଭୋଜନ କଲେ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଭୋଜନ କଲେ ଏହା ସତ୍ୟ ଭୋଜନ ହେବା ସମାନ। ମନୁ ଏହି ନୀତିକୁ ଉପବାସ ସମାନ ମନେ କରିଛନ୍ତି। ଜଳପାନ କରି, ମୁହଁ ଭିଜାଇ, କ୍ରୋଧ ହୀନ ହୋଇ, ପଞ୍ଚ ଭିଜା ପଦାର୍ଥ ସହ ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର। "ତୁମେ ଅମୃତର ଆବରଣ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ଅପାନା, ପରେ ବ୍ୟାନାକୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝି ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜକୁ ଏହାରେ ଅର୍ପିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ପ୍ରଜାପତି ଦେବତା, ଆତ୍ମା ଓ ଦେବକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁହଁ ଧୋଇ ଏବଂ "ଏହା ଗାଈ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆବା ମୁହଁ ଧୋଇବା ଦରକାର। "ତୁମେ ପ୍ରାଣର ଗଠି" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ହାତ ଉଠାଇ ଜଳ ଚୁଉଁଇବା ଓ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ଏକାକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଏକତ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କରିଥିବା ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାର ନିବାସ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ସଂଧ୍ୟା ବେଳେ, ଦୁଇ ଭୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ସଂଧ୍ୟା ସମୟରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଗ୍ରହଣ ଶେଷ ହେଲେ ନ୍ୟାତି କରି ଭୋଜନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯଦି ଗ୍ରହଣ ଶେଷ ହୋଇନାହିଁ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ ହୋଇନାହିଁ, ତେବେ ଆଗାମି ଦିନ ଦେଖି ବେଳେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ କ୍ରୋଧରେ କିମ୍ବା ଅଶାନ୍ତ ମନରେ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ଭୋଜନ ଖାଏ, ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଫଳହୀନ ହୋଇଥାଏ। ଚପଲା ପାଦରେ ଯେଉଁ ଭୋଜନ ହୁଏ, ତାହା ଦୈତ୍ୟ ସମାନ। ଭଙ୍ଗ ଆସନରେ, ଶୋଇ, କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଘୃତ ନ ନିଅ, ମୁଣ୍ଡକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅନ୍ଧାରେ, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ, ଦେବଳୟ ଓ ସମାନ ସ୍ଥାନରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚପଲା ପାଦରେ ବାହାରି ଆସି ଭୋଜନ କରିବା, ହସିବା କିମ୍ବା ଶୋକ କରି ଭୋଜନ କରିବା ମନ୍ଦ। ଓଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ଦ୍ୱାରା ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ଦରକାର। ବସି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଦିବ୍ୟ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ନୀତି ଅନୁସରଣ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଶୂଦ୍ର ସମାନ ହୋଇଥାଏ, ତାଙ୍କର କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ରାତିରେ ଦାସ, ଆତ୍ମୀୟ, ଏବଂ ଶୁଷ୍କ ପାଦ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସହ ଶୁଏ, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥାଏ। ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ, ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ, ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଆସନରେ ଶୁଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅନୁବର୍ଷା କିମ୍ବା ପଳାଶ କାଠର ଶୟନରେ କଦାପି ଶୁଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ଏହି ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଏ ଓ କାଉ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା ନାହିଁ ତାଙ୍କୁ, ତେଣୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଉପଦେଶ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ— ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସହ ଭୋଜନ ଅର୍ପଣ କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ମିଳେ। ବିକାଳ ସମୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୁଚି ମାଂସ ସହ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ନୀତି ଓ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଜୀବନକୁ ଉଚ୍ଚ ଦେଖାରେ ନେଇଯିବା ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।