ଏହିଭଳି, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ପ୍ରଥମେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅପାନ ରୂପରୁ ଅଚଳ କ୍ରତୁ ଓ ସମାନ ରୂପରୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ମନୁଷ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରି ସଂଚାଳିତ ହେଲେ। ସେ, ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ନିଜେ ନିଜ କୁ କାର୍ଯ୍ୟରତ କଲେ। ତାପରେ, ତାଙ୍କର ନିମ୍ନ ଅଂଶରୁ ପ୍ରଥମେ ଅସୁରପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ରାତି ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ରାତିରେ ଶୟନ କରନ୍ତି। ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଦେବତାମାନେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ମନ୍ୟେ, ଧର୍ମ ରେ ନିପୁଣ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜକୁ ପିତୃ ଭାବେ ବିଚାରିଲେ, ପିତୃମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧିସ୍ଥ ଦେହ ତୁରନ୍ତ ଗୋଧୂଳିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ପିତୃମାନଙ୍କ ଗୋଧୂଳି ରୂପ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେଇ ସମୟରେ, ଯେମାନେ ରାତି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟ ରୂପକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାପରେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ, ରଜୋଗୁଣରେ ଆବୃତ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ, ମୁନିମାନେ, ପ୍ରଭାତ ଗୋଧୂଳି ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ପୁନି, ସେ ତାମସ ଓ ରଜସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଏକ ରୂପ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ, ତାମସ ଓ ରଜସରେ ପ୍ରଭାବିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାତିରେ ଚରାଇଥିବା ପ୍ରାଣୀ ହେଲେ। ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ରଜସ ଓ ତାମସ ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ, ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେ କିଛି ପ୍ରାଣୀକୁ ନିଜ ମୁଖରୁ, ଅନ୍ୟମାନେ ପେଟରୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାଙ୍କର କେଶରୁ ଅରଣ୍ୟରେ ଫଳ ଖାଉଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ମୁଖରୁ ସେ ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ନାମକ ଯଜ୍ଞ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ମୁଖର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ବୃହତ୍ ସାମନ୍ ଓ ଉକ୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ବୈରୂପ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଅନୁଷ୍ଠୁଭ୍ ଓ ସବୈରାଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏପରି, ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, ସେ ଚଳ ଓ ଅଚଳ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଅବିନାଶୀ ଓ ବିନାଶୀ, ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରକାର, ଅଚଳ ଓ ଚଳ। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ପୁନଃପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ, ଶେଷରେ ତାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଏହିଥିରୁ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ମହାପ୍ରଭୁ ବେଦର ଶବ୍ଦରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗଢିଥିଲେ। ରାତିର ଶେଷରେ, ଅଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ସେଇ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବୃଦ୍ଧି ନ ହେଉଥିଲେ, ସେ ଉଦ୍ଧାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ଉପାୟ ଆବିଷ୍କାର କଲେ। ରଜସ ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ୍ତ ଓ ତାମସକୁ ଦମନ କରି, ସେଠିଠାରେ ଏକ ଯୁଗଳ ଜନ୍ମ ନେଲା। ଏପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ଅପସାରଣ କଲେ। ତାହାର ଅର୍ଧ ଅଂଶରୁ, ପ୍ରଭୁ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଏକ ପୁରୁଷ, ବିରାଜ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେଇ ସ୍ତ୍ରୀ, ତାଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ଧ ହୋଇ, ଦିବା-ରାତିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଲେ। ବିରାଜ୍ ପୁରୁଷରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁତ୍ର, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେଇ ଦେବୀ, ଯିଏ ଶତରୂପା ନାମରେ ପରିଚିତ, ତିନି ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା।