ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଅଥବା ପଣ୍ଡିତ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ବା ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ସେ ଜଳକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି, "ହେ ଜଳଦେବୀମାନେ, ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ," ବୋଲି କହନ୍ତି। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର ଜଳରେ ବିଲୀନ ହୋଇ, ତିନିଥର ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବା, ଓଁ ଏହି ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜଳରେ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଜଳକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର ହୁଏ। ଏପରି, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ନିବାରଣ କରେ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହାପରେ, ଜଳ ଛିଟି ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା, ହଂସ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ। ପରେ, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ମନ୍ତ୍ର-ଯଜ୍ଞ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଶତରୁଦ୍ରୀୟ, ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ଓ ସୂର୍ୟସ୍ତୁତି ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନ ସହିତ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଅକ୍ଷମାଳା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ତମ ଉତ୍ତରଦିଗର ଅକ୍ଷ ମାଳା। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସମୟରେ ମୁଣ୍ଡ ବା ଗଳା ହେଲାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇବା ନୁହେଁ। ଏହି ପୂଜା ଏକାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ପୁନିଥରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିପାରନ୍ତି। ଅନ୍ୟଥା, ଶୁଭ ମନସ୍କ ହୋଇ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭୂମି ବା ଦର୍ଭା ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଆରମ୍ଭରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷରେ 'ନମଃ' କହି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ସହ ନିଜ ବେଦ ନିୟମାନୁସାରେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଦେବଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଜଳ ଦେଇ ପୂରିତ କରନ୍ତି। ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଦକ୍ଷିଣ କାନ୍ଧରେ ରଖି, ନିଜ ତୀର୍ଥରେ ଶୁଭ ଭାବନା ସହ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ, ପତ୍ର ବା ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧ ଓ ଅତି ତ୍ୱରା ବିନା ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଜଳ ଦେବତା ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ; ଏହିପରି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୁଷ୍ପଗୁଡିକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଆଦି, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ନଥିବା ହରିଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଚାରି ବେଦରେ ଏହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ସମାନ କୌଣସି ନାହିଁ। ନିଜକୁ ତାହାରେ ଏକାତ୍ମ କରି, ମନକୁ ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚଳ ରଖି, ଶାନ୍ତ ହୋଇ, 'ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପବିତ୍ର ମନସ୍କ ହୋଇ, ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଧ୍ୟାନ ସହ ଈଶାନ, ରୁଦ୍ର ବା ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। 'ଶିବାୟ ନମଃ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହି, ଶିବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ସ୍ବୟଂକୁ ଏହି ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ସେଠିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ଦେବ ଶିବ, ଯିଏ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ପଞ୍ଚମହାୟଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ-ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରହ୍ମ-ଯଜ୍ଞ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମନୁଷ୍ୟ-ଯଜ୍ଞ କରି, ପରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଦର୍ଭା ଗଛ ର ଚଟାଇ ଉପରେ ବସି, ଦର୍ଭା ହାତରେ ଧରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ବସିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏହିଁ ହେଉଛି ଦେବତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ।