ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ଜନେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଫୁଲ, ଅଭଙ୍ଗ ଚାଉଳ, ଦର୍ଭା ଗାସ୍, ତିଳ ଓ ଶୁଧ୍ଧ ଗୋମୟ ନେଇଥାନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମିତ ଭାବରେ, ସେ କୁଆଁ କିମ୍ବା ବହୁଥିବା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚ ଗୋମୟର ଗୋଲା ନେଇ, ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ସେ ପୁନଃ ସ୍ନାନ କରିଥାନ୍ତି। ତଳ ଭାଗରେ ତିନି ଗୋଲା, ଶରୀର ଓ ପାଦରେ ଛଅ ଗୋଲା ଗୋମୟ ଲାଗାଯିବା ନିୟମ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏହି ଗୋମୟର ପ୍ରମାଣ ଏହିପରି ହେଉଛି, ଏହା ସହିତ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଖ ପରିସ୍କାର କରି, ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ମନ ପରିସ୍କାର କରି, ଅଦ୍ରଶ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥାନ୍ତି। ମୁଖ ପରିସ୍କାର କରି, ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଜଣା ଥାଏ, ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୁନଃ ମୁଖ ପରିସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ହେଉଛି: "ତୁମେ ହେଉଛ, ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ ହେଉଛ, ବଷଟ୍, ତୁମେ ହେଉଛ, ଜଳ, ତୁମେ ହେଉଛ, ଆଲୋକ, ତୁମେ ହେଉଛ, ସାର, ତୁମେ ହେଉଛ, ଅମୃତ।" କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରନ୍ତି। "ଓ ଜଳ, ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଚଳିଯାଉ," ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଜଳରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଥା, ପବିତ୍ର ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଜଳରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏପରି ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କରେ। ସ୍ନାନ ପରେ ଜଳ ଛିଟି ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ହଂସ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଏକ ଯଜ୍ଞ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଏହାପରେ, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ, ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମ୍ଭବ କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦୃଢ଼ ଏକାଗ୍ରତାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ବସି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଅକ୍ଷା ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଉତ୍ତର ଦିଗର ମାଳା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ। ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଗଳା ନା ହେଲାଇବା, ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏକାକି ଓ ଶୁଭ୍ ଚିହ୍ନିତ ସ୍ଥାନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥାହେବା ଓ ସ୍ନାନ କରି ଉଚ୍ଚାରଣ ପୁନଃ କରିବା ଉଚିତ। ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଓ ପବମାନୀ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଥା, ପବିତ୍ର ମନ ରଖି ଶୁଧ୍ଧ ଭୂମି କିମ୍ବା ଦର୍ଭା ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଆଚମନ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଆରମ୍ଭରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ, ଶେଷରେ 'ନମସ୍କାର' କହି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ବେଦାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରମରେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା ଋଷି ଓ ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃ କାମନାରେ, ଯଜ୍ଞ ସୂତ୍ର ଦକ୍ଷିଣ କନ୍ଧ ଉପରେ ରଖି, ନିଜ ତୀର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଭାବନା ସହିତ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଫୁଲ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ, କ୍ରୋଧ ଓ ଅତି ତ୍ୱରା ବିନା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଜଳ ଦେବତା, ଏହିପରି ପୂଜା ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯାଏ। ସମ୍ମାନ ସହିତ, ଫୁଲଗୁଡିକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ସଦା ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନଥିବା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଚାରି ବେଦରେ ଏହି ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ସମାନ କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର ନାହିଁ। ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଏହି ଦେବତା ସହିତ ଏକତା କରି, ମନକୁ ଏହିପରି ତଳି, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ "ସଃ ବିଷ୍ଣୁ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।