ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ସୂର୍ୟହୃଦୟ ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଉପକାରୀ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ଋଷିମୁନିମାନେ ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି । ଏହା ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଫଳଦାୟକ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ ପୂର୍ବରୁ ଶାସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଜାତବେଦାସ୍ ଦେବଙ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବିଶେଷଭାବେ ଅନୁମତି ନେଇ, ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରେ ହୋମ କରିବା ଦରକାର । ଏହି ସମୟରେ ମନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଯଦି ଏହା ଭଲଭାବେ ନ କରାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇ ଦୈତ୍ୟଗତ ଫଳ ଦିଏ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ବା ପରଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଲାଭ ମିଳେନି । ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ତାଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଓ ବୟସ୍କ ମନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଥିଲେ ସମ୍ମାନ ଜଣେଇବା ଉଚିତ । ଏପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଶିକ୍ଷାରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ଦରକାର । ପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ । ପୂଜା ପାଇଁ ଫୁଲ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, କୁଶ, ତିଳ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଗୋବର ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଦରକାର । ପ୍ରତିଦିନ ମାଟିଘର ବା ପ୍ରବାହମାନ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ । ପାଞ୍ଚଟି ଗୋବର ଗୋଲା ନେଇ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ପୁନର୍ବାର ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ । ତଳଭାଗକୁ ତିନି, ଶରୀର ଓ ପାଦକୁ ଛଅ ଭାଗରେ ଗୋବର ଲଗାଇବା ମାପ ଏହି ଭଳି । ଏହି ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଲିପିବା ପରେ, ନିୟମାନୁସାରେ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁହ ଧୋଇ ଓ ଆଚମନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ସମୟରେ ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଦୃଶ୍ୟାଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ । ତେଣୁ, ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ । ମୁଁହ ଧୋଇ ସାରି, ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ତେବେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ସହିତ ପୁନର୍ବାର ମୁଁହ ଧୋଇବା ଦରକାର: "ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ ବଷଟ୍କାର, ତୁମେ ଜଳ, ତୁମେ ପ୍ରଭା, ତୁମେ ସାର, ତୁମେ ଅମୃତ"। ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ପଢିପାରନ୍ତି । "ଏ ଜଳ, ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ"—ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଜଳ ଭିତରେ ଡୁବି ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ପଢିବା ଉଚିତ । ବା ବିଶୁଦ୍ଧ ମନରେ "ଓଁ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ମଧ୍ୟ ଚାଲିବ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଜଳରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଏହି ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ଏଭଳି, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟ ଦୂର କରିଥାଏ । ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଛିଟିଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧତା ଅଧିଗମ ହୁଏ । ପରେ, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଏକ ଜପ-ଯଜ୍ଞ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ । ଶତରୁଦ୍ରୀୟ, ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ଓ ସୂର୍ୟସ୍ତୁତି ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହା ଅନୁସାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର । ଯଦି ଦାଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି କରି ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ । ଅକ୍ଷମାଳା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ, ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅକ୍ଷମାଳା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଣ୍ଡ ବା ଗଳା ନ ହଲାଇବା ଓ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏକାକୀ ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଜପ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ସମୟରେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ କଥା ହୋଇଥିଲେ ବା ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ, ପୁନର୍ବାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର । ସାବିତ୍ରୀ ଓ ପବମାନି ମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହିଁଠାରେ ପଢିବା ଉଚିତ । ନହେଲେ, ପବିତ୍ର ମନରେ ଶୁଭ୍ର ଭୂମି ବା ଦର୍ଭା ଉପରେ ବସି, ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ । ଆରମ୍ଭରେ "ଓଁ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏବଂ ଶେଷରେ "ନମଃ" କହି, ଏହି ଅର୍ପଣ ଭଗବତ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରିବା ଉଚିତ ।