ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି, ଯାହା ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି ଶକ୍ତିର ସ୍ମରଣ ଓ ଉପାସନା ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ଯଦି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ନହୁଏ, ତେବେ ସେ ତାହାର ଫଳ ଲାଭ କରିପାରେନି। ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଯଦି କେହି ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରତି ଆଦର ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ବିଭିନ୍ନ ନରକରେ ପତିତ ହୁଏ। ଏଭଳି ଉପାସନା କରିଲେ ଯୋଗୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିହେବା। ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଋକ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ଏଇ ତିନି ବେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କୁ ମାଥା ଛୁଆଇ ଭୂମିରେ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଣାମ କରିବା ଦ୍ୱାରା, "ଓ ତେଜୋମୟ, ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ମହାନ ଅର୍ଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଓ କପର୍ଦିନ୍, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ଓ ରୁଦ୍ର, ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି—ନମସ୍କାର।" "ପୁନିପୁନି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି।" "ଓ ଅମ୍ବିକାପତି, ଓ ଉମାପତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଭର୍ଗ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ବଜ୍ରଧାରୀ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ଗୃହରେ ଗୁପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଆତ୍ମା—ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଭୟଙ୍କର, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦୁଇଁ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସଦା ଶରଣ ନେଉଛି।" ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ସୂର୍ଯ୍ୟହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶିକ୍ଷା ନେବା ଉଚିତ, ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ଉପକାରକ, ଋଷିମାନେ ଯାହା ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ବିଶେଷ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ନିୟମିତ ଭାବରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ମନ ଏକାଗ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅସୁରୀୟ ହୋଇଯାଏ, ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନି। ଋଷିମାନେ ଓ ବଡ଼ମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ, ସମ୍ମାନ ପୂର୍ବକ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବେଦାଧ୍ୟୟନ କରିବା ଦରକାର। ବେଦ ଓ ବେଦଙ୍ଗ ଅଧ୍ୟୟନ ଉପରେ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ଦରକାର। ଫୁଲ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, କୁଶ ଘାସ, ତିଳ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଗୋବର—ଏହା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଦିନ ଗଡ଼ା କିମ୍ବା ବହୁତି ଜଳ ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ପାଞ୍ଚ ଗୋଟିଏ ଗୋବର ଗଠି ନେଇ, ସକ୍ଷମ ହେଲେ ପୁନି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ତଳେ ତିନି, ଶରୀର ଓ ପାଦରେ ଛଅ ଭାଗ ଲଗାଇବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏହି ହେଉଛି ଗୋବରର ମାପ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମାଜିବା ଦରକାର। ନିୟମିତ ଭାବରେ ମୁଁହ ଧୋଇ ଓ ଆଚମନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ଦୃଶ୍ୟ ହେବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାଳରେ, ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁହ ଧୋଇ, ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୁନି ମୁଁହ ଧୋଇବା ଦରକାର—"ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ ବଷଟ୍, ତୁମେ ଜଳ, ତୁମେ ଆଲୋକ, ତୁମେ ସାର, ତୁମେ ଅମୃତ।" ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କ୍ରମଶଃ ଦିନ ଚଲିଥାଏ, ଏହି ଉପାସନା ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।