ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ନିତି ଓ ଆଚାର ବିଷୟରେ ଶିଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ—ଖାଦ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଅତି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଅସଠିକ ଭାବେ ପାକ କରାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମୃତ ଦେହରୁ ଆସିଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ବିଶେଷକରି କାରିଗର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରେତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ଜନନ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ, କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏପରି ଅସଠିକ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ତାଙ୍କର ପାପରେ ଅଂଶୀ ହେବାକୁ ପଡ଼େ । ଏହି ଖାଦ୍ୟଗୁଡିକ ଶୂଦ୍ର ଓ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ମୂଲ୍ୟରେ ଦେଇପାରନ୍ତି । ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ତିଳ ଭିତିକି ଖାଦ୍ୟ ଓ ତିଳ ତେଲ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି । ଏହା ସହିତ, ପିଆଜ, ରସୁଣ, ତାତି ଖାଦ୍ୟ ଓ ରସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଶୁଷ୍କ, ବିକୃତ, ଚାଗ, ଓ ଅଣ୍ଡ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଦ୍ୱିଜାତି ଉଡୁମ୍ବରା ଫଳ କିମ୍ବା ଲାଉ ଖାଇଲେ ଧର୍ମରୁ ପତନ ହେବା ସ୍୵ାଭାବିକ । ଅପକ୍ୱ ମାଂସ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ତଥା ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ନିପା, କପିତ୍ଥ, ପ୍ଲକ୍ଷ ଫଳ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ରାତିରେ ତିଳ ଦିଆ ଦହି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଅସଠିକ କ୍ରିୟା, ସ୍୵ାଭାବିକ ଅପକ୍ଷୟ, କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । କୁକୁର ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ପାକ କରାଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳ ଦେଖିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଅନ୍ଯ ଲୋକ ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା କିମ୍ବା କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଅପବିତ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ଯ ଲୋକ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ମନୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି—ମେଉଁ ଦୁଧ ଓ ନବଜାତ ପଶୁର ଦୁଧ ପିବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । କୁଲି, ଚକୋରା, ଜାଲାପାଦ ଓ କୋଇଲି ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ପରିବା, ଟିଆ, ଗ୍ରାମ କୁକୁଡ଼ି ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଶ୍ୟାଳ, ବାନର, ଗଧା ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଜଳ ଓ ଭୂମିରେ ବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନିୟମ ଏହିପରି । ମନୁ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି—ପଞ୍ଚନଖୀ ପ୍ରାଣୀ ସଦା ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ ମାତ୍ର ଖାଇବା ଉଚିତ । ବାଧ୍ରୀଣା ପକ୍ଷୀ, କୁଙ୍କ, ଓ ମାଛ ଖାଇବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପରେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜାତି, ଏହି ମାଛମାନେ ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ ଘୋଷିତ । ନିୟମାନୁସାରେ, ଜୀବନ ଜନ୍ୟ ବିପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଅନୁମତି ମିଳେ । ଔଷଧ ଲାଗି, ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲେ, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ଲାଗି ଖାଇବା ସଂସ୍ଥାନ ଅଛି । କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚୁଲ୍ ଅନୁସାରେ, ଏତିକି ନରକ ଗମନ କରିବାକୁ ପଡ଼େ । ଦ୍ୱିଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଦ୍ୟ ସଦା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି ନିୟମ । ମଦ୍ୟପାନ କଲେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ପତନ ହେଇ ଏକାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ପଡ଼େ । ଏହି ଅପରାଧ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିନଥିଲେ ଯୋଗ୍ୟତା ନଥାଏ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଷିଦ୍ଧ ମଦ୍ୟ ପିଲେ, ରୌରବ ନରକକୁ ଯିବେ । ଏହି ନିୟମର ପରେ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ କେଉଁ କ୍ରିୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ ? ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମାନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିୟତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । ତାଙ୍କୁ ମନର ନାଥ, ଶରୀର ଶ୍ରମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ । ଶୁଧ୍ଧ ନଦୀରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ପରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରମ ଦେଇ ସକାଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ।