ଏକ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶରେ ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣର ବିଶେଷ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଲୋକିକ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ବାହ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ସହିତ, ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ କେବେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କେବେ ଚୁଲ, ନଖ, କିମ୍ବା ଶରୀରର ରୋମ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଶୟନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଜାଗାଇବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏକ ଶୂନ୍ୟ ଘରରେ ଏକା ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଜୁତା ନିଜେ ଏଉଁ ନେଇବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପା ଦ୍ୱାରା ପା ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବାହାରେ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱିପ୍ରହର (ଉଷା-ସନ୍ଧ୍ୟା) ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସଦା ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ଆସନକୁ ପା ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବରେ ଗଭୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା କିମ୍ବା ଜଳ ବୋହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୁତ୍ର କରିବା ପରେ ଚାପି ଶୁଅଁ ନିଲେ ମୁଁ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଜଳରେ ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ଗଛ କାଟିବା କିମ୍ବା ଜଳରେ ଥୁ ଫିଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଧାନ ଚାଉଳର ଖୋସା, ଅଗ୍ନିର ଅଂଶ, କିମ୍ବା ମଳର ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ପା ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଏବଂ ମୁଁ ଦ୍ୱାରା ଫୁଙ୍କିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଫେଙ୍କିବା କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ନିବାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନୁଚିତ ବସ୍ତୁ କିମ୍ବା ନକଲି ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳ କିମ୍ବା ଜଳସ୍ରୋତରେ ସୀମା ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପଶୁ, ଜନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ ଘର ଦ୍ୱାର କଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବିବାଦ ଏବଂ ଅନୁଚିତ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଜଳରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଦ୍ୱାରା ଫୁଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଅଗ୍ନି ମୁଁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକା ଏକା ଅସେମ୍ବଲିକୁ ଯିବା କିମ୍ବା ଏକା ଏକା ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କପଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ପଂକା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ମନ୍ଦିରରେ ଶୟନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ରୋଗି, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ପତିତ ଲୋକଙ୍କ ସହ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନି, ଗାଁ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ତପସ୍ବୀ କିମ୍ବା ନିୟମିତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗାଁର ଛାୟା ଉପରେ ପା ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନି, ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ଚୁଲ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ କେବେ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ପାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯିଏ ଅନୁଚିତ ଭାବେ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଖାଉଛି, ସେ ଶୂଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଜୀବନରେ ସେ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁକୁର ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଗୋଷ୍ଠୀର ଖାଦ୍ୟ, ବେଶ୍ୟା, ନପୁଂସକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ, କଂସକାର, ଏବଂ ଜନନ ପରେ ନାରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବି ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୁନର୍ବିବାହିତା ନାରୀ, ଛତା କାର, ଶାପିତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଡ଼ାକ୍ତର, ବେଶ୍ୟା ଏବଂ ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସୋମ ବିକ୍ରେତା ଏବଂ କୁକୁର ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବି ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। କଞ୍ଜୁଷ ଲୋକଙ୍କ ତ୍ୟାଗ କରା ଖାଦ୍ୟ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବି ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଭୟଭିତ, କାନ୍ଦିଥିବା, ଅପମାନିତ, କିମ୍ବା କ୍ଳାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ଅନୁସରିବା ସଦା ପବିତ୍ରତା ଓ ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ।