ଏକ ସମୟର କଥା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଜୀବନରେ କେତେକ ନିୟମ ଏବଂ ଆଚରଣର ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ କହୁଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ ମନୋଭାବ ବା କଠୋର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଙ୍ଗ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ପ୍ରକାର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଜୀବନରେ ଅଶୁଭ ଆଣିପାରେ । ସେମାନେ ସଦା ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଗୁଣୀଜନଙ୍କୁ ଆଦର କରିବା ଶିଖିଥିଲେ, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ନିଜେ ଶାପ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ବୁଝିଥିଲେ । ସେମାନେ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ନଦୀକୁ "ନଦୀ" ବୋଲି ଡାକୁନଥିଲେ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପର୍ବତକୁ "ପର୍ବତ" ବୋଲି କହୁନଥିଲେ । ଏହି ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଶିଷ୍ଟାଚାର ପାଳନ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଜଳରେ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନଥିଲେ, ନାହିଁ କି ଅଗ୍ନିକୁ ପଦଯାତ୍ରା କରି ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିଲେ । ଅଶୁଚି ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏମିତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉନଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କେଶ ବା ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ । ସେମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ପେଟ ବା ଅନାବଶ୍ୟକ କଥାବାର୍ତ୍ତା କୁହୁନଥିଲେ, ନାହିଁ କି ଏପରି କଥା ଶୁଣୁଥିଲେ । ଜଳକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପାଦ ବା ହାତରେ ମାଡ଼ି ଦେଉନଥିଲେ । ବାହ୍ୟ ଭାଷା ଶିଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ, ଏବଂ ଆସନକୁ ପାଦରେ ଟାଣିବା ମନା କରୁଥିଲେ । ମସାଜ କରିବା ଦରକାରି, କିନ୍ତୁ ଅପ୍ରସଙ୍ଗିକ ଭାବେ କିମ୍ବା ହଠାତ୍ କରୁନଥିଲେ । ସେମାନେ ନାଚୁନଥିଲେ, ଗାଇନଥିଲେ, ବା ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଚଳାଇନଥିଲେ । ଦେବତାଙ୍କୁ ଲୋକିକ ସ୍ତୁତି ବା ବାହ୍ୟ ଗୀତରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ । ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଶୋଇବା ବା ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ମନା ଥିଲା । କେଶ, ନଖ ବା ଦେହର କେଶ ଦାନ୍ତରେ କଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଶୁଅଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଜଗାଇବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ । ଖାଲି ଘରରେ ଏକାକି ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ନିଜେ ଚପ୍ପଲ ପହିବା ଉଚିତ୍ । ପାଦରେ ପାଦ ଧୋଇବା ମନା, ଏହା ସଂସ୍କାର ଭଙ୍ଗ କରେ । ପବନ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବାହାରେ ପ୍ରକୃତିକ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ଏବଂ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ବର୍ଜିତ । ଆସନ ବା ଦେବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅପ୍ରୟୋଜନରେ ଗଭୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ବା ଜଳ ବୋହିବା ମନା । ପିଶାବ ପରେ ଧୋଇବା ସହ ବିନା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଜଳରେ ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ । ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ କଟିବା ବା ଜଳରେ ଥୁକିବା ମନା । ଧାନଚିପୁଡ଼ି, ଅଙ୍ଗାର ବା ଗୋବର ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ବା ମୁଁହରେ ଫୁଙ୍କିବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ । ଅଗ୍ନିକୁ ଅଗ୍ନି ଭିତରେ ନଖସିବା ବା ଜଳରେ ଅଗ୍ନି ବୁଝାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବ୍ୟବସାୟରେ ଅଯୋଗ୍ୟ ବା ନକଲି ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବହାର କରିବା ମନା । ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳ ବା ଜଳସ୍ରୋତ ସମୀପରେ ସୀମା ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ପଶୁ, ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିବା ମନା । ସନ୍ଧ୍ୟା ବା ପ୍ରଭାତରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ ଘରର ଦ୍ୱାର ଉପରେ ଠକ୍ଠକ୍ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବିବାଦ ବା ଅନୁଚିତ ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର । ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ବା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଜଳରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁହରେ ଫୁଙ୍କିବା ମନା, କାରଣ ଅଗ୍ନି ମୁଁହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକାକି ସଭାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଏକା ସମ୍ମିଳନରେ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ୍ । କପଡ଼ାରେ ନିଜକୁ ପଖା କରିବା ବା ମନ୍ଦିରରେ ଶୋଇବା ମନା । ରୋଗୀ, ଶୂଦ୍ର ବା ପତିତଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅଗ୍ନି, ଗାଈ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚାଲିଯିବା ମନା । ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ତପସ୍ବୀ ବା ନିୟମୀ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଗାଈର ଛାୟା ଉପରେ ପାଦ ଦେବା ମନା । ଅଙ୍ଗାର, ଖାକ ବା କେଶ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ପାନୀୟ ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହିପରି ଶିଷ୍ଟାଚାର ଓ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କଲେ ଜୀବନ ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ହୁଏ, ଏହା ଧର୍ମର ମୂଳ ଉପଦେଶ ଥିଲା ।