ଏକ ସମୟର କଥା, ପ୍ରācୀନ ଋଷିଗଣ ଏବଂ ପଣ୍ଡିତମାନେ ନୀତି ଓ ଆଚାର ନିମନ୍ତେ ନିୟମ ଶିଖାଇଥିଲେ। ଏହି ଶିକ୍ଷାଗୁଡିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଜଣାଇଥିଲେ, ଯେ ଯେଉଁ କିଛି ଆପଣଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ଲାଗେ, ତାହା କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜାତୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳାଞ୍ଜଳି କରିନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ବ୍ୟକ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ ରହିପାରେ। ଏହି ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ, ଯେ ବେଦ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା କରିଲେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହି ଦୋଷରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ରୌରବ ନାମକ ନରକରେ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକାର ଦୁଷ୍ଟ କଥା ଶୁଣିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ କାନ ଢାକି ଦୂରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ସହ କେବେ ଜଗଡା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି କରିଲେ, ଦୁଇ ଦୋଷ ଲାଗେ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଦୋଷ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହୋଇଯାଏ। ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପୁଅ ଓ ଗୋଧି ହତ୍ୟାକୁ କହିଥାଏ, ଏହି ପ୍ରକାର ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ଯାହା ପୋଷାକ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି କିମ୍ବା ଭିତରେ ଦେଖାଯାଉ ନାହିଁ, ସେହି ଜିନିଷକୁ କେବେ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ କିମ୍ବା ମୁହଁ ଢାକିଥିବାବେଳେ କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଅଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି, ଭ୍ରାନ୍ତ, ମଦୋନ୍ମତ, ଅନ୍ୟ ଅସମ୍ବଳିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ମହିଳା ଛିଙ୍କୁଛନ୍ତି, ହେଉଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏକା ଇଚ୍ଛାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସହ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅପବିତ୍ର ଜଳ ଉପରେ ପାଦ ଦେଇ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡାଇ ଉଭୟ ଅନୁଚିତ। ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ, ମଧୁ, ଘୃତ, କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମରେ ରଖାଯାଇଥିବା ହବି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କ୍ରୋଧ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଆସକ୍ତିକୁ କେବେ ଅନୁମୋଦନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟା, ଅହଂକାର, ଶୋକ, ମୋହକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ନିମ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା କଠୋର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ କେବେ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଶାପ ଦେବା ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ। ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ନଦୀ କୁ 'ନଦୀ' କହିବା କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ 'ପାହାଡ଼' କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନଙ୍ଗା ହୋଇ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଉପରେ ପାଦ ଦେଇ ଚାଲିବା ଅନୁଚିତ। ଅଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି ସହ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେଉଁଠାରେ କେଶ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ। ଲିଙ୍ଗ, ପେଟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅହୂଡ଼ା କଥା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଏହା ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜଳକୁ ପାଦ କିମ୍ବା ହାତ ଦେଇ ମାରିବା ଅନୁଚିତ। ବାର୍ବର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଭାଷା ଶିଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଚେଉଁକୁ ପାଦ ଦେଇ ଟାଣିବା ଅନୁଚିତ। ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ମାସାଜ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଅପ୍ରସଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଅଉକସ୍ମିକ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନୃତ୍ୟ କରିବା, ଗୀତ ଗାଇବା, ବାଦ୍ୟ ଚଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଲୋକିକ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ବାହ୍ୟ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଅନୁଚିତ। ଅଶୁଚି ଥିବାବେଳେ ଶୋଇବା କିମ୍ବା ନଙ୍ଗା ହୋଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା କେଶ, ନଖ କିମ୍ବା ଶରୀରର କେଶ କଟିବା ଅନୁଚିତ, ଏବଂ ଶୁଯିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଜାଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଖାଲି ଘରରେ ଏକା ଶୋଇବା କିମ୍ବା ନିଜେ ଚପ୍ଲ ଉଠାଇବା ଅନୁଚିତ। ପାଦ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପାଦ ଧୋଇବା କେବେ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ କେବେ ବାହାରେ ପ୍ରକୃତିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ବିଶେଷତଃ ବିରତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଚେଉଁ କିମ୍ବା ଦେବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପାଦ ଦେଇ ଛୁଇଁବା ଅନୁଚିତ। ଅନବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଗଭୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କିମ୍ବା ଜଳ ବୋହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ପ୍ରକାର ନୀତି ଓ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଜୀବନକୁ ଶୁଦ୍ଧ, ଶାନ୍ତ ଓ ପୂନ୍ୟମୟ କରିପାରେ।