ଏଭଳି ଏକ କୁକୁର୍ମ କରିଥିବା ଭିକ୍ଷୁକ, ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ସାର୍ବଭୌମ ପ୍ରାଣକୁ ହରଣ କରିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକାର, କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ନ ପଡ଼ିଯିବ। ଏହି ସହିତ, ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ସଦା ଏକାଗ୍ରତାର ସହିତ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଥିରେ ଦିଆଯାଇନଥିବା ବସ୍ତୁ ନିଅଯାଏ, ମନୁ ଏହାକୁ ଚୋରି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁମତି ବିନା ତାଙ୍କର ବସ୍ତୁ ନେବା ଅନୁମତି ନାହିଁ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କେବଳ ଧର୍ମପାଳନ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ୍, ନହେଲେ ଅଧୋପତନ ହୁଏ। ଏହା ନିୟମ—ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଭୁକ୍ତିରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ଏପରି କରିପାରିବେ; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ପାପକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଲୁଚାନ୍ତି, ସେମାନେ ନାରୀମାନେ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଠକାନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କପଟତାରେ କରାଯାଏ, ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ। ଯିଏ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଚୋରି କରେ, ସେ ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ସେମାନେ ସତ୍ବରା ଦୁଷ୍କୃତି ଫଳରେ ତୁରନ୍ତ ଅଧୋପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦୁଷ୍କୃତିର ଫଳ ଏଭଳି ଅତି ଭୟଙ୍କର। ପଞ୍ଚରାତ୍ର କିମ୍ବା ପାଶୁପତ ଧର୍ମକୁ କେବେ ବାଚ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଏପରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବଶ୍ୟ ଅଧୋପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁଠୁ ସତର୍କତାରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅଜ୍ଞାନର ନିଷ୍ଠା, ଅସ୍ତିକତାର ଅସ୍ୱୀକାର, ଏହି ପାପ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର। ଯେଉଁ ପରିବାର ଧର୍ମକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅପକୃଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ଅପକୃଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଅପ୍ରମାଣିକ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ସେଠି ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ ହୁଏନାହିଁ, ସେଠି ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଏହିପରି, ଶୂଦ୍ର ଶାସିତ ଦେଶ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ ଭୂମିରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଭୂମି ଛଡ଼ି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅନ୍ୟଠାରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପବିତ୍ର ନଦୀମାନଙ୍କ ଭୂମିରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବାସ କରିପାରନ୍ତି। ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବା ଚଣ୍ଡାଳ ଗ୍ରାମ ସମୀପରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଜ୍ଞାନୀ, ଅଭିମାନୀ, ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳ ସହ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଜ୍ଞ ନେତୃତ୍ୱ, ଅଧ୍ୟାପନ, ସଂଯୋଗ ଓ ଏକାସାଥି ଭୋଜନ—ଏହି ସବୁ ମିଶ୍ରଣର ଏଗାରୋଟି ଦୋଷ ରହିଛି, ଏହାକୁ ଜାତିମିଶ୍ରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ସମ୍ଭବ ଉପାୟରେ ଏହି ଜାତିମିଶ୍ରଣକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସୀମା ତିଆରି ହୁଏ, ସେଠି ମିଶ୍ରଣ ହୁଏନାହିଁ। ଏକ ଶାରୀକୁ ଛଅପ୍ରକାର ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ—ଦ୍ୱାର, ସ୍ତମ୍ଭ କିମ୍ବା ପଥ ଦ୍ୱାରା। ଅପବିତ୍ରତା ସମୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିଂବା କାହାରି ଜୀବନ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯାହା ନିଜ ପାଇଁ ଅପ୍ରିୟ, ତାହା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଦାନ କରିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବେଦ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସଦା ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମିଳେ ନାହିଁ, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେମାନେ ରୌରବ ନାମକ ନରକରେ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ରହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଶ୍ରବଣ ଢାକି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍। ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ସହ ବିବାଦ କରିବା କଦାପି ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା କଲେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷୀ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଗୁଣି ଦୋଷ ଲାଗେ। ଏମିତି ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମାରଣ କରିଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରି ନିଜ ଜୀବନରେ ଧର୍ମର ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।