ଏକ ଦିନ ବୈଦିକ ଶିକ୍ଷା ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ନେଇ କଉପିଳ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶିକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ କେବେ ବି କୋବିଦାର ବା କପିତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ ବସି ପଠନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି ଗୁରୁଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ମାନିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେମନ୍ଗମାନେ କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ସମୟରେ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍। ତଥାପି, ଶିକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭ, କ୍ରିୟାର ଶେଷ ଓ ବଳିମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ସମୟରେ ପଠନ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି। ଅଷ୍ଟକା ଦିନରେ ଓ ଦୁଃଖଳ ହାବା ଥିବା ଦିନରେ ବି ପଠନ ହେବାର ନିୟମ ଅଛି। ଅନ୍ୟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ନିୟମ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଲାଗୁ ନୁହେଁ। ଏହି ଉପଦେଶ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଦ୍ଧମନ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଜଣ ବେଦର ଅବାହ୍ୟ ଓ ମୋହିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କେବଳ ପଠନରେ ଅଟକି ଥିଲେ, ସେ ଗାଈ ମାଟିରେ ଡୁବିଯିବା ପରି ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିଲେ ବି, ଯଦି ଶୂଦ୍ରପରି ଅଚାର ଅଛି, ତେବେ ସେ ପାତ୍ରତ୍ୱ ଲାଭ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ଶିଖିତ ହେଲେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶରୀର ଛାଡିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତ ଓ ନିରନ୍ତର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା, ଅନୁଶାସିତ ଓ ଭସ୍ମସ୍ନାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷା ଉତ୍ତମ ହୋଇଥାଏ। ଦିବ୍ୟ ସ୍ଵାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଯେଉଁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଅନୁସରଣ କରିଲେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ନିର୍ମଳ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଅର୍ଥ ଜାଣିବା ପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୃତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମ ପାଳନ କରି, ଶାସିତ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଦୁଇଟି ଉପବୀତ, ଜଳ ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ନେବା ଉଚିତ୍। ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁଣ୍ଡଳ, ବେଦ, କଟା ଚୁଲ ଓ ନଖ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିବା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ଉଚିତ୍। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଛଡା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲାଲ ମାଳା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେ ପାଖରେ ସାଧନ ଥିଲେ, ପୁରୁଣା ବା ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜୁତା, ମାଳା ବା ପାଦୁକା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାମ ଶୋଉଲ୍ଡର ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିକୃତ ବସ୍ତ୍ର ବି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଭଲ ଆକୃତି ଓ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଉତ୍ପତ୍ତି ଦୋଷ ନଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରତା ଥିବା ଜନନୀକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଷିଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ସଦା ଏଡ଼ି ରହିବା ଉଚିତ୍। ତିନି ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ନିୟମ ଦିନରେ ଯେପରି ଉପବୃତ୍ତି ରହିବା ଉଚିତ୍, ସେପରି ସଦା ଉପବୃତ୍ତି ରହିବା ଉଚିତ୍। ଗୃହସ୍ଥ ଦ୍ୱିଜ ଉପନୟନ ପରେ ନିୟମ ଓ ଶୁଚିତା ପାଳନ କରିବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ ନ କଲେ, ଶୀଘ୍ର ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପତନ ହୁଏ। ସେ ଗୃହସ୍ଥ କ୍ରିୟା ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଓ ପତ୍ନୀର କ୍ଷେମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ନିଜ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେମ ପାଇଁ ସଦା ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ପୋଶାକ, କଥା ଓ ମନରେ ସମତା ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରି ଧର୍ମର ମାର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ, ଏହା ଅନୁସରଣ କରିଲେ କେବେ ବି ପତନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁଜଣ ତଥ୍ୟ କହେ, କ୍ରୋଧ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏକ ଇର୍ଷ୍ୟା ଶୂନ୍ୟ, ସହନଶୀଳ ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ଗୃହସ୍ଥ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥାଏ। ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠନ ଓ ପିତୃକ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଗୃହସ୍ଥ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବଳିକ୍ରିୟା କରି ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିଥିବା ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ଓ ଚେଷ୍ଟା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ବୈଦିକ ଶିକ୍ଷା ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଆଚାର ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କରିଲେ, ଜୀବନ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।