ଏକ ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଠାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବାବେଳେ ଗୁରୁ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଗୁରୁ ନିଷେଧ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ଉପକୃତ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶିଷ୍ୟ କେବେ ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେପରି ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ସମାନ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଉଠି ଏବଂ ପ୍ରଣାମ କରି ବନ୍ଧନ କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା, ତାଙ୍କ କେଶ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ” କହି ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ବ୍ୟବହାର କରିବାବେଳେ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସମାନ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯେତେବେଳେ ଶିଷ୍ୟ ଦୂର ଯାତ୍ରାରୁ ଫେରିଆସିବେ, ନିଜ ବାହା ଆତ୍ମୀୟ ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କ ସହ ମାତା ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ମାତା ତାଙ୍କଠାରେ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ରଖନ୍ତି। ଏହାପରେ, ଶିଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ବେଦ, ଧର୍ମ ଏବଂ ପୁରାଣର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁ ନିଜ ପାଖରେ ରହୁଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯଦି ଖାଦ୍ୟ, ଧନ ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଗ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ଅଛନ୍ତି, ଗୁରୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଦଶ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏଥିରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ ମିଳେ; ଅନ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ପ୍ରକାର ଅନୁସାରେ। ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ “ଅଧ୍ୟୟନ କର, ଦୟା କରି” ଏବଂ “ଏଠାରେ ବିରାମ ଦିଅ” କହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିବା ଉଚିତ୍। ଶିଷ୍ୟ ତିନି ବାର ଶ୍ଵାସ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଏ ‘ଓମ୍’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଶିଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରହ୍ମାନ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତିଦିନ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍, ନହେଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବ ଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବେ। ଏହିପରି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଘୃତ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଏକାତ୍ମ ଅଧ୍ୟୟନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଗୁରୁ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମାଂସ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା, ଧର୍ମ ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ପୁରାଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଶିଷ୍ୟ ଉଦ୍ବନ୍ତ ମନ ନିଏ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ସଦା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର; ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚାରିଟି ବେଦ ଅଛି, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କେବଳ ଗାୟତ୍ରୀ ଅଛି। ଏହାପରେ ଶିଷ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସାବିତ୍ରୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ତିନି ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଦୂର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରେ। ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍—ଏହି ତିନି ବ୍ୟାହୃତି ରୂପେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଏସେନ୍ସ୍ ଭାବରେ, ମହାଯୋଗ ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ଏହାର ଅର୍ଥ ବୁଝି ଶିଷ୍ୟ ଉତ୍ତମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଉଚ୍ଚାରଣ ନାହିଁ; ଏହା ଜାଣି ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆଷାଢ଼ କିମ୍ବା ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦ ମାସରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଶିଷ୍ୟ ଶୁଧ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍। କିମ୍ବା ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆସିବାବେଳେ, ପ୍ରଥମ ଦିନର ସକାଳେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଦରକାର। ବେଦ ଅଙ୍ଗ, ପୁରାଣ ଏବଂ ମନୁସ୍ମୃତି କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅଧ୍ୟୟନ ସମୟରେ ଶିକ୍ଷା ଓ ଅଭ୍ୟାସ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଜାପତି କହିଛନ୍ତି—ଏହି ସମୟଗୁଡିକ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ୍। ଏହି ଅସମୟ ଏବଂ ମେଘ ଦେଖିବାବେଳେ ଅଧ୍ୟୟନ ବିରତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟଗୁଡିକ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ୍ ମନାଯାଏ।