ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ଶିଷ୍ୟ କେବେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ବସିବା, କଥାବାର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଚଳିଚଳନର ଅନୁକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଅନୁଚିତ କଥା ହେଲେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ, ଶିଷ୍ୟ ନିଜ କାନ ଢାକିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଚଳିଯିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେବା, ବସିବା କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ସଦା ନିଜ ଦେହ ପବିତ୍ର ରଖିବା, ଅଙ୍ଗସ୍ନାନ ଓ ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ଆସନ, ଛାୟା କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କିତ କିଛି ଉପରେ ଚାଲିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତି ବିନା, ବିଶେଷକରି ପ୍ରିୟ କିମ୍ବା ଉପକାରକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବାବେଳେ, ଶିଷ୍ୟ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କେବେ ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଥୁକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିମ୍ନ ଆସନରେ, ଚଟାଇ କିମ୍ବା କାଠର ତଳେ ବସି ଏବଂ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ରହିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁ ଦୌଡ଼ିଲେ ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା, ଗୁରୁ ଚାଲିଲେ ସାଥି ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ପାଥର କିମ୍ବା କାଠର ଆସନରେ ଗୁରୁ ସହ ବସିବା ଉଚିତ୍। ଶିଷ୍ୟ ସଦା ମୃଦୁ, ମଧୁର ଓ ଉପକାରକ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍। ତେଣୁ ଶିଷ୍ୟ ତେଲ ଲଗାଇବା, ପଖା ଝଲିବା, ଜୁତା ଧରିବା, ଛତା ଧରିବା ଭଳି ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରିବାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଦୈନିକ ଭିକ୍ଷା ନେଇବା, କିନ୍ତୁ ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ମାତ୍ରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ୍। ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବା ଓ ଗୀତ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ରେ ଆସକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅପବିତ୍ର ନାରୀମାନେ କିମ୍ବା ଅଧମ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ସହ ଏକାନ୍ତରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ କୁସ୍ତି, ନହାଇବା ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ମୂର୍ଖତା କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ପୂର୍ବରୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା କିଛି ନେଇଯାଏ, ତେବେ ଶିଷ୍ୟ ନିଜ ଦଶାରୁ ପତିତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଛି, ସେଉଁଠାରେ କେବେ ଅପକାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମନୁ ନିଷ୍କୃଷ୍ଟ ପଥରେ ଯାଇଥିବାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି। ଗୁରୁ ଯଦି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ତେବେ ନିଜ ଗୁରୁମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଷେଧ ଦେଲେ କିମ୍ବା ଉପକାରକ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ, ଜନାନୀ, ଆତ୍ମୀୟମାନେ—ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନ ଭଳି ହେବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ ଯଦି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ସମାନ ମାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଭିନ୍ନ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କୁ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ଜନାନୀଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚୁଲ୍ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତାଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ‘ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ’ ବୋଲି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବିଷୟରେ ସଦା ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀଙ୍କ ଆଚରଣ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସମାନ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯାତ୍ରାରୁ ଫେରିଲେ, ନିକଟାତ୍ମୀୟା ଜନାନୀମାନେ ଥିଲେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେମାନଙ୍କୁ ମାତୃସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ମାତା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ଶିଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ବେଦ, ଧର୍ମ ଓ ପୁରାଣ ଅଙ୍ଗ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁ ନିଜ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯଦି ଖାଦ୍ୟ, ଧନ ଓ ସ୍ବର୍ଗ ଦେବା ସମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି, ତେବେ ଦଶ ଜନକୁ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଳି। ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ‘ପଢ଼, ଦୟାକରି’ ବୋଲି କହିବେ, ଏବଂ ‘ଏଠାରେ ବିରାମ ଦିଅ’ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବେ। ତିନି ଶ୍ୱାସରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ତାପରେ ‘ଓଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଦୈନିକ ଅଧ୍ୟୟନ ନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦଶାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବେ।