ଏକ ପବିତ୍ର ଆଚାର ଶିକ୍ଷାରେ, ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ମୁଁହକୁ ଅଙ୍ଗୁଠାର ତଳଭାଗ ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ତାଳା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ଏକତ୍ର କରି, ନାକର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ନ ହେଲେ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ କିମ୍ବା ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହିପରି କ୍ରିୟା କଲେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି ଶ୍ରୁତିରେ ଆସିଛି। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଆଖିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବରେ ଦୁଇ କାନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଣ୍ଡର ଶିରୋଭାଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ଜିଭ ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ ସହିତ ଲାଗିଥିବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଜିନିଷକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ଅଶୁଦ୍ଧତା ଆସେ। ଭୂମିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥିବୀ ସମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ; ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଛଡ଼ା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ମନୁ କହନ୍ତି, ଫଳ, କନ୍ଦମୂଳ କିମ୍ବା ଇଖୁରେ ଏପରି ଦୋଷ ନାହିଁ। ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ପାଣି ଚୁଷିବା ଓ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। କପଡ଼ା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଏଠାରେ ପାଣି ଚୁଷିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ମଳମୁତ୍ର ବିସର୍ଜନ ପରେ, ଯେହି ହାତ ଦ୍ୱାରା ବସ୍ତୁ ଧରାଯାଏ, ସେହି ହାତ ଅଶୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ। ଦିନରେ ମଳମୁତ୍ର ବିସର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ, ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରିୟା କାଳରେ ମୁଣ୍ଡ ଢାକି ରଖିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନି, ଶ୍ମଶାନ, କିମ୍ବା ମଳମୁତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପରିଷ୍କାର କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଆଶ୍ରୟ ନଥିବା ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ ଶିଖର, ଜୀବଜନ୍ତୁ ଭିତରେ, ଗଡ଼ିକୁହା ଗହ୍ବର, ଚାଲିବା ସମୟରେ, କ୍ଷେତ୍ର, ଦଳଦଳ, ତୀର୍ଥ, ବଟମୁଳ, ପାଇଁଡ଼ି, ଜୁତା ପିନ୍ଧି, ଛତା ଧରି, ବିମାନ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବଳୟ କିମ୍ବା ଜଳସ୍ଥଳରେ କଦାଚିତ୍ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି କୌଣସି ପରିଷ୍କାର କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ପରିଷ୍କାର ସଦା ସଫା ପାଣି ଦ୍ୱାରା, ଭଲଭାବେ ତୋଳା ପାଣି ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ରାସ୍ତାର, ଅବୃକ୍ତ ସ୍ଥାନର, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ପରେ, ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରେ ପାଣି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଗୁରୁଶିଷ୍ୟ ଆଚାର ଉପରେ, ଯେତେବେଳେ ଗୁରୁ ଡାକନ୍ତି, ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ମୁଁହକୁ ଦେଖି ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ‘ବସ’ କହିଲେ, ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି ବସିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ପଛକୁ ଦେଇ ବସିବା, ଭୋଜନ କରିବା କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଗୁରୁଙ୍କ ବସିବା, କଥାବାର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଚଳାଚଳ ଶୈଳୀକୁ ଅନୁକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ କାନ ଢାକିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବା, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କିମ୍ବା ବସି ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିତ୍ୟ ଶରୀର ପରିଷ୍କାର ଓ ଅଙ୍ଗ ମେଳିବା କରିବା ଉଚିତ। ଶିଷ୍ୟ କଦାପି ଗୁରୁଙ୍କ ଆସନ, ଛାୟା ଇତ୍ୟାଦି ଉପରେ ପା ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନୁମତି ଛଡ଼ା ବିଶେଷତଃ ଭଲ ଓ ଶ୍ରେୟସ୍କର କାମରେ ଲିନ ହେବାବେଳେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁ ସମ୍ମୁଖରେ କଦାପି ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଥୁକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଆସନରେ, ଚଟାଇ କିମ୍ବା ପାଟି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ବସିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଦୌଡ଼ିଲେ ଶିଷ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଗୁରୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ସହଯାତ୍ରୀ ହେବା ଉଚିତ। ପାଥର କିମ୍ବା କାଠର ଆସନରେ ଗୁରୁ ସହ ବସିବା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଏହିପରି ଆଚାର ଓ ପରିଷ୍କାର ନୀତି ଅନୁସରଣ କଲେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଶରୀର ଓ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ରହେ, ଏବଂ ଗୁରୁ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶିଷ୍ୟ ଧର୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।