ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ବଡ଼ ସମ୍ମାନର ସହିତ “ଓ ପୂଜ୍ୟ ମହୋଦୟ” ବୋଲି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନର ସହିତ ଏହିପରି ଡାକିବା ଦରକାର, ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ନିଜ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମାତ୍ର ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ଶିକ୍ଷକ ଅଟୁଟ; ସ୍ୱାମୀ ଥିଲେ ସେଉଁଠି ଶିକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି। ସମ୍ମାନର ପାଞ୍ଚ ଶ୍ରେଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୂର୍ବ ଶ୍ରେଣୀ ପରବର୍ତ୍ତୀଠାରୁ ଉତ୍ତମ। ଯେଉଁଠି ଏମାନେ ମିଳିବେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ—ଏଉଁଠି ଦଶମ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ସମ୍ମାନ ପାଇବେ। ବୟସ୍କ, ଭାର ଦ୍ୱାରା ଅବନତ, ରୋଗୀ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଦରକାର। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ମାତ୍ର ଉପବେଶନ କରିବା ଉଚିତ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସଭାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସିବେ, ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଭାର ଉପରେ ବସିବେ। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦାନ ମାଗିବାରେ ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅପମାନ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ପ୍ରଥମେ ଯିବା ଉଚିତ। ତଳପଡ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ନ ମାଗିବା ନିୟମ ଅଛି। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦୈନିକ ଉଦ୍ୟମ ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଘରଘରେ ଗିରା ମାଗିବେ। ଯଦି ଆଗରୁ ଯାଇଥିବା ଘରରୁ ମିଳିନଥାଏ, ତେବେ ଏହି ଘରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ନିଜ କଥା ଦମନ କରି, ଚାରିପଟେ ଦେଖିବାକୁ ଏଡ଼ି, ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଅନ୍ୟତର କରି ଖାଇବେ। ଏହିପରି ଆଚରଣ ଉପବାସ ସମାନ ପବିତ୍ର ମନାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଦେଖିବେ, ସେଠି ଆନନ୍ଦ ଓ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସଦା ଅନୁମୋଦନ କରିବା ଦରକାର। ଅପବିତ୍ର ଓ ସମାଜ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସବୁବେଳେ ଖାଇବା ନିଷିଦ୍ଧ, ଏହା ଚିରନିୟମ। ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସି ଖାଇ ସାରି, ଦୁଇଥର ମୁଁହ ଧୋଇବା ଦରକାର। ଠୋଠ ଓ ମୁଁହ ଛୁଇଁ, ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଥୁ ଫେଙ୍ଗିଲେ, କିମ୍ବା ଖଙ୍ଗାଇଲେ, ଭାରି ଶ୍ୱାସ ନେଲେ, ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଯଦିଓ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁହ ଧୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଣି ଧୋଇବା ଦରକାର। ଅଶ୍ରୁ ବାହାଇଲେ, ରକ୍ତ ଝରିଲେ, ଶୁଇଁ ଉଠିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ପୁଣି ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ। ନାରୀ ଛୁଇଁଲେ, ନିଜକୁ ଛୁଇଁଲେ, ତଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ନିଜ ଚୁଲିକୁ ଛୁଇଁଲେ, ଅଧ୍ଵାନ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ସଦା ପବିତ୍ରତା ଚାହିଁ, ପୂର୍ବକୁ କିମ୍ବା ଉତ୍ତରକୁ ମୁହଁ କରି ବସି ମୁଁହ ଧୋଇବା ଦରକାର। ପାଦ ଧୋଇନଥିଲେ, ମୁଁହ ଧୋଇଲେ ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ରହିଥାଏ। ବର୍ଷା ଜଳରେ, ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ, ଉଠାଇ ଆଣା ଜଳରେ, ଚପ୍ପଲ୍ ବା ଆସନ ଉପରେ ବସି, ଆଙ୍ଗୁଠା ବାହାରେ ରଖି, ଅଶୁଦ୍ଧ ବା ଫେନା ଜଳରେ, ଅନ୍ୟେ ଦେଖିଥିବା ଜଳରେ, ଆଙ୍ଗୁଠି ରେ ଶବ୍ଦ କରି, ଅବିଚାରୀ ମନରେ, ଚଞ୍ଚଳ ହାତରେ, ଠିକ୍ ଆସନ ଛାଡ଼ି, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଛୁଆଁ ଜଳରେ ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଂଗୁଳି ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ମଧ୍ୟର ଜଳ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଅଙ୍ଗୁଳି ଟିପ୍ସର ଜଳ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ମୋହିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହିଁ ହେଉଛି ଶୁଭ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ। ଏହିପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଦେହ, ଭାଗ୍ୟ କିମ୍ବା ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେହେଉଁ ଅବସ୍ଥା ହେଉ, ଏହି ନିୟମ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।